Кришна сè уште зборуваше со Радхиниот глас кога рече дека премолчил уште нешто. Се колебаше како да сака и да го каже и да го задржи за себе. На крајот понуди да ѝ го довери само на една пријателка, насамо, зашто пред сите ќе го спречел срамот. Сакхиите го охрабрија да им каже. Тие му беа блиски, па зошто би се стеснувал пред нив? Кога сепак замолкна, Лалита остана покрај него, а другите излегоа.
Пријателките чекаа надвор, уверени дека Лалита подоцна ќе им раскаже што дознала. Кришна влезе со неа во засолништето. Кога ја прегрна, Лалита, која сè уште му се обраќаше како на Радха, го праша што прави. Тој ѝ рече дека токму тоа била тајната што сакал да ѝ ја довери. Потоа го врати својот глас и продолжи да разговара со неа. Поетот ја опишува нивната блискост како љубовна игра во која се среќаваат чудењето и смеата.
По краткото договарање со Кришна, Лалита ја повика Вишакха да дојде побргу ако сака да дознае што навистина се случило. Кога Вишакха дојде, Лалита ја вовлече во истата досетка. Потоа ги доведе и Чампакавали и другите пријателки кај Кришна. Кога сакхиите повторно се собраа, секоја се обидуваше да ги скрие знаците на својата средба, додека љубопитно ги гледаше другите. Иако им беше срам, лесно се разбраа, бидејќи сите се најдоа во иста положба.
Пријателките отидоа кај Радха, која уште седеше во облеката на Кришна со Вринда и другите крај себе. Кундалата ги поздрави и ги праша каде толку се задржале и од каде им се знаците што ги издаваат. Во нејзината досетка, распуштената коса и очите од кои исчезнала шминката личат и на знаци на ослободување. Посочи кон оној што изгледаше како Мадхава и седеше задлабочен во тишина. Ако тој е тука, праша таа, кој им ја дал таа необична милост?
Нандимукхи го врати разговорот на нивната пријателка. Ја праша Лалита каде е Радха и дали уште изгледа како Кришна. Лалита рече дека нивната сакхија седи засрамена во засолништето од лијани и дека долго размислувала како да ја прекине промената. Според пораката што ја пренесе, обликот можел да исчезне ако Нандимукхи и Кундалата по ред ја прегрнат со наклонетост. Моќта на подвигот на едната и доблеста на другата, велеше Лалита, ќе ја отстранат последицата што наводно ја предизвикала мантрата.
Нандимукхи се посомнева во приказната. Радха има толку многу блиски пријателки, рече таа, па зошто би останала без прегратка ако не дојдат токму тие две? Вринда се пошегува дека кај сакхиите тешко ќе се најде потребниот подвиг, а спомнувањето на нивната доблест само ѝ даде нов повод да го задева друштвото. Кундалата пак ѝ го предложи лекувањето на самата Вринда. Таа ја чува шумата, па сигурно ги знае и билките и вештините што би помогнале.
При тие зборови сакхиите се насмевнаа. Лалита им рече дека можат да го прашаат самиот Хари наместо да продолжат со препирката. Тој навидум седеше пред нив, сосема тивок. Што имаа да се плашат од едно прашање?
