На преминот кај Говардхан, Радха ѝ рекла на Лалита да престане со пофалбите. Ја повикала да го погледне свитливиот венец од шумски цветови на Кришна, по кој се гледале темните пчели. Тој венец, рекла Радха, имал уште поголема среќа.
Потоа му се обратила на самиот венец. „Шумски венецу, зошто си им постојано соперник на невините девојки од Враџа, со очи како на срни?“ „Нас нè сметаш за обична трева. А си Го обвил победникот на Агха од стапалата до косата и почиваш врз Неговото широко срце.“
