Нарада му раскажа на царот за гопиите од Џаландхара, почнувајќи со стариот град Рангапатана. Градот лежел крај седум реки и бил прочуен по своето изобилство. Таму владеел пастирскиот старешина Рангоџи, опкружен со синови и внуци, богатство и жито. Секоја година му испраќал данок во злато на Дхритараштра, владетелот на Хастинапура.
Една година Рангоџи решил да не го испрати данокот. Кога не се појавил пред владетелот, Дхритараштра испратил војници по него. Го врзале и го одвеле во Хастинапура, каде што останал затворен неколку години. Рангоџи не му дал богатство на владетелот ни по затворањето и ударите што ги претрпел. Една ноќ избегал од затворот и се вратил во својот град.
Дхритараштра испратил три големи војски за да го доведат повторно. Рангоџи им се спротивставил со лак, додека стрелите блескале во борбата. Непријателите му ги скршиле оклопот и лакот, а дел од неговите луѓе паднале. Рангоџи се вратил во градот и уште неколку дена се борел. Тогаш, загрижен за исходот, испратил гласник кај Камса во Матхура.
Гласникот со споени дланки му се поклонил на Камса во неговиот двор. Го опишал градот на Рангоџи опколен од противниците и ја побарал неговата заштита. Рекол дека Рангоџи си спомнува за Камса во опасност како што жедниот мисли на вода. Камса решил да појде кај него со своите сили. Се искачил на големиот слон Кувалајапида, кој рикал како облак. Со него кон Рангапатана тргнале Чанура, Муштика и неколкумина од неговите придружници.
Кога се судриле војските на Јадуите и Куруите, стрелите го стемниле небото. Нарада го спореди влегувањето на Камса меѓу противничките редови со оган што навлегува во шума. За неговиот боздоган рече дека соборувал оклопени воини како гром. Вјомасура, Вришасура и Кеши исто така се вмешале во борбата, расфрлајќи слонови, коли и коњаници. Преживеаните војници на Куруите се разбегале.
Камса го повел Рангоџи со семејството во Матхура, со звук на тапани. Кога дознале за поразот, Кауравите се разгневиле. Сепак, согледувајќи ја силата на противниците, замолчиле. Камса му го дал на Рангоџи убавиот град Бархишада на работ на Враџа. Пастирскиот старешина таму се населил.
По благословот на Хари, во семејството на Рангоџи се родиле гопиите од Џаландхара. Се омажиле во пастирските семејства, а срцата им се свртеле кон Кришна со длабока љубов. Нарада ја заврши случката во месецот Чаитра, кога Хари ги примил овие гопии во големиот танц раса во Вриндаван.
