Пред свадбата се одржале поволни обреди за Кришна и Радха. Секој седел меѓу собраните членови на своето семејство. Жените им ги обележале челата со бои што потсетувале на другиот. Свештениците ги попрскале со врвовите на света трева. Читачите изговориле благослови за нивниот иден брак. Жените поставиле јачменови никулци покрај Нивните уши. Конци ги обвиткале Нивните зглобови покрај скапоцените нараквици. Невестата и младоженецот им се поклониле на постарите.
Потоа дошле посетите на селските светилишта. Кришна заминал со мажите на Враџа. Радха заминала со жените. Музика и песна го придружувале Нивното обожавање. Во тие светилишта биле почитувани Лакшми и Нарајана. Кришна влегол во едно од нив. При Неговото влегување, Нарајана станал скриен. Видлива останала само Лакшми.
Кога Радха влегла во Своето светилиште, Лакшми станала скриена. Можел да се види само Нарајана. Откако секој од посетителите излегол, двете божества повторно се гледале како обично. Мадхумангал го видел тоа и изразил чудење. Го свртел вниманието кон својот пријател и неговата невеста. Зборувал за Нивната непоколеблива поврзаност.
Според неговото шеговито толкување, Радха не би го ставила Нарајана на местото на Кришна. Ниту Кришна би ја земал Лакшми на местото на Радха. Нивната преданост еден кон друг останала непрекината. По обожавањето, невестата и младоженецот тргнале дома. Секој се вратил во куќата на своето семејство. Но раскажувачот зборувал поинаку за Нивните срца: во себе, секој го следел другиот.