Нанда им рекол на Мадхукантха и Снигдхакантха дека сите со нетрпение чекаат да ги чујат. Момчињата споиле дланки и прашале со што сака да почнат. Нанда предложил да ги изненадат со случки од нивниот сопствен народ. Така присутните сами ќе можат да проценат колку длабоко двајцата ја познаваат приказната.
Момчињата побарале едниот да зборува, а другиот да слуша. Нанда рекол да си ги менуваат улогите од ден на ден, и му дал предност на постариот. Мадхукантха со споени дланки веднаш го изговорил свечениот почеток.
Во стихот ѝ оддал почит на низата што ја пренесува „Бхагаватам“. Ги спомнал Господ, Брахма и небесниот мудрец, Вјаса и неговиот син, Парикшит, Уграшравас и Шаунака. Со тој поклон побарал да ја прослави величината на пастирскиот народ.
На двете страни се огласиле придружниците со мали чинели, додека братот седел оддесно како слушател. Мадхукантха ги понел присутните со гласот. Пеел, танцувал и преку движењето ги покажувал чувствата што се менувале во расказот. Така ја започнал приказната што Нанда му ја побарал.
