Ги држеле двете момчиња внатре, но Кришна сакал да излезе. Тогаш, според Јива, Јогамаја Му помогнала. Еднаш, додека Јашода Го држела во скутот, со љубов Го доела. Кога се наситил, Го милувала и му се радувала на Неговото насмеано лице. Детето зевнало, а таа во Неговата уста го здогледала светот.
Јашода долго се чудела. Еден ден Нанда ја прашал дали го спроведува неговиот совет да го чува детето дома поради опасноста. Таа му одговорила дека го спроведува, но дека ѝ изгледа залудно. На неговото прашање зошто, објаснила дека може да Му забрани да оди низ Враџа. Сепак, кога детето зевнало, таа низ Неговата насмеана уста го видела целиот свет.
Нанда се зачудил и за миг замолкнал. Потоа одговорил дека Шри Нарајана се грижи за Своите блиски и дека Тој ќе се погрижи и за она што ги загрижува нив. Во раскажаното Нанда ја препознал величината на Нарајана.
