Пастирите тргнале на поклонение. Нивната цел била шумата Амбика. Патувале со коли влечени од волови. Таму стигнале до реката Сарасвати. Се искапиле во нејзините води. Му се поклониле на Шива, наречен Пашупати. Ја почитувале и божицата Амбика. Во обожувањето принеле различни дарови. На обредот му пристапиле со посветеност. Меѓу пастирите биле Нанда и Сунанда.
Поклониците им дале дарови на брахманите. Меѓу нив имало крави и злато. Принеле и облека. Дале жито подготвено со мед. Се молеле господарот да биде задоволен. Таа ноќ останале покрај Сарасвати. Ги чувале заветите на своето поклонение. Постеле и пиеле само вода. Нанда легнал таму да спие. Во текот на ноќта се приближила огромна змија.
Змијата била многу гладна. Наишла на заспаниот Нанда. Почнала да го голта. Фатен во нејзината прегратка, Нанда извикал. Повторно и повторно го повикувал Кришна. Го молел својот драг син да го спаси. Се предал на Кришнината заштита. Другите пастири ги слушнале неговите повици. Веднаш скокнале од починката. Ја виделе опасноста во која бил Нанда.
Вознемирени, мажите зграпчиле запалени факели. Со нив почнале да ја удираат змијата. Ниту огнените удари не го ослободиле Нанда. Змијата не сакала да го пушти. Тогаш Кришна дошол на тоа место. Ја допрел змијата со Своето стапало. Допирот ги отстранил последиците од нејзините гревови. Змиското тело било оставено зад неа. Наместо него се појавил блескав Видјадхара. Стоел пред Кришна со наведната глава.
Златни ѓердани ја украсувале сјајната појава. Кришна го прашал кој е тој. Како го добил тоа страшно тело? Видјадхара се претставил како Сударшана. Поседувал богатство и телесна убавина. Патувал насекаде со небесно летало. Еднаш сретнал мудреци од лозата на Ангира. Горд на својата убавина, го исмеал нивниот изглед. За таа навреда мудреците го проколнале. Сопственото недело му донело раѓање како змија.
Сега Сударшана го сметал проклетството за добрина. Го довело до ослободувачкиот допир на Кришна. Ја признал милоста на мудреците. Го славел Кришна како учител на световите. Зборувал како Кришна го отстранува стравот на посветените. Ослободен од проклетството, побарал дозвола да се врати. Се предал на Кришниното водство. Ја славел прочистувачката сила на Кришниното име. Тоа име, рекол, ги прочистува говорникот и слушателите. Уште повеќе се восхитувал на Неговиот личен допир.
Кришна му дозволил на Сударшана да замине. Сударшана со почит обиколил околу Него. Му се поклонил пред да замине. Потоа се вратил во своето небесно живеалиште. Нанда бил спасен од опасноста. Жителите на Враџа ја виделе Кришнината моќ. Биле исполнети со восхит. Го завршиле своето верско поклонение таму. Потоа тргнале назад кон Враџа. По пат со почит го раскажувале Кришниното дело.