Медениот напивок мадхвика ја опил ноќната дружина. Поетот опишува смеа, лутина, засраменост и немир. Зборовите понекогаш губеле јасност и поврзаност. Една од гопиите не сакала да пие повеќе по првата чаша. Посакувала да ги гледа опиените игри на сакхиите и на својот сакан.
Друга гопија не ја забележувала кристалната чаша пред себе. Проѕирниот сад се слевал со месечевата светлина. Мислела дека Вринда воопшто не ѝ послужила напивок. Во нејзината реакција се мешале лутина, гордост и насмевка. Останала неспремна да пие.
Една пријателка го гледала месечевиот одраз врз напивокот. Ги прашала сакхиите како воопшто да го испие. Ѝ се чинело дека месечината влегла во чашата. Се плашела дека ќе ѝ се заглави во грлото. Темните дамки на месечината дополнително ја навеле да се посомнева во чистотата на напивокот.
Други ги забележале сенките од пчелите што кружеле над медениот напивок. Ги сметале темните облици за нечистотии. Го промешале напивокот со врвовите на прстите. Потоа го процедиле низ работ на својата облека. Откако го направиле тоа, повторно пиеле.