Еден ден Кришна ги повел другарите и телињата на убаво место крај Јамуна. Седнале во круг на тревата и ги отвориле своите торбички со храна. Момчињата си нуделе едни на други од ручекот, се смееле и Му покажувале на Кришна што понеле од дома.
Додека тие ручале, телињата се оддалечиле, привлечени од свежата трева. Кришна им рекол на другарите да продолжат со јадењето и тргнал да ги побара. Кога се вратил, не ги нашол ни момчињата: Брахма ги сокрил за да ја испита Неговата моќ.
Кришна станал присутен како секое од телињата и секое од момчињата, така што семејствата во Враџа не почувствувале загуба. Приказната започнува со обичен ручек меѓу пријатели, а потоа открива колку длабока е љубовта што ги поврзува Кришна, другарите и нивните домови.