Кога Хари влегува во шумата, лијаните Му принесуваат дарови. Пупките се аргхја, почесен дар за добредојде, а изобилниот цветен нектар е вода за миење на Неговите стапала. Поленот натопен со нектар Му служи како мирислив премаз. Младите листови и цветовите Му стануваат украси, а плодовите Му се принесуваат како храна. Ветрот ги занишува лијаните како да танцуваат. Зуењето на пчелите опиени од нектар е нивната песна за Хари.
Во следната глетка една лијана Го здогледува Хари. Со еден лист што го ниша ветрот, како со рака, си го покрива цветниот грозд на градите. Со друг лист се противи како да повторува „Не, не, не, не, не“. Немирните пчели над цветовите личат на свиена веѓа.
Кога Кришна е близу, лијаните со треперењето на младите листови покажуваат страв. Со цветовите Му се насмевнуваат и Го охрабруваат. Ројот пчели, пак, личи на поглед искоса со кој го искажуваат својот гнев.
