Рано наутро една досетлива сакхија забележува ситно влакненце од пауново перо прилепено на Радхината дланка, која поетот ја споредува со лотос. Токму на тоа место сакхијата црта лак со стрела.
Објаснувањето по стихот го препознава пердувчето како дел од Кришниниот украс. Се закачило кога Радха Го повлекла Кришна за косата во нивната љубовна игра. Лакот е знак на љубовникот. Со цртежот сакхијата ѝ покажува на Радха дека ја препознала улогата што Радха ја презела.
Во втората сцена Кришна е во дворот пред куќата. Радха Го погледнува еднаш, разиграно, па си го покрива лицето со превезот.
Во објаснувањето по стихот превезот е знак упатен кон Кришна. Радха со него Му кажува да дојде кога ќе зајде месечината.
