По вечерното уредување и оброкот, Кришна излегол надвор. Бил украсен со накит, со бела покривка на главата и жолта облека. Во близина лежеле кравите, осветлени од вечерната светлина. Пастирите се подготвувале за молзење. И Кришна со радост се зафатил со таа работа. Кога гопиите слушнале за тоа, се искачиле на терасите. Сакале да Го гледаат одозгора. Нивните погледи останале насочени кон Него.
Кришна го поставил садот за млеко меѓу колената. Неговите прсти се движеле во редоследот на молзењето. Покривката на главата благо Му се разлабавила при движењето. Млекото обилно го исполнувало садот. Кога едниот сад ќе се наполнел, млекото се прелевало и на земјата. Гопиите внимателно ја следеле таа сцена. Гледањето ја засилило нивната желба да бидат близу до Кришна. Потоа меѓу некои од нив започнал доверлив разговор.
Една гопија рекла дека нејзините очи ја исполниле својата цел гледајќи Го. Но посакувала Кришна да дојде и во нивниот двор. Почнала да ѝ објаснува на пријателката како би можело тоа да се уреди. Во нивното село, рекла таа, имало млади и немирни крави. Никој не успевал лесно да ги измолзи. Без молзењето, домашните останувале без потребните млечни производи. Поради тоа постарите биле загрижени. Таа околност можела да стане причина да ја побараат Кришнината помош.
Предложила пријателката да им се обрати на постарите. Нека ги праша зошто дозволуваат кравите да останат без молзење. Нека им каже дека постои некој чие присуство веднаш ги смирува и најнемирните. Таков молзач би можеле самите да го доведат во нивниот двор. Кога ќе прашаат кој е тој и каде се наоѓа, одговорот веќе бил пред нив. Требало да им го покаже Кришна. Гопијата сметала дека постарите ќе се потрудат да го решат домашниот проблем. Така нивната желба за средба би можела да добие прифатлив повод.
Пријателката забележала уште една пречка. Кришна не постапувал сосема независно од Своите родители. Затоа не било доволно само да Го посакаат во својот двор. Но гопијата што го смислувала планот имала и одговор за тоа. Нанда и Јашода ја споделувале радоста и грижите на цела Враџа. Таа замислувала нивните постари да им ја пренесат тешкотијата со кравите. Тогаш Кришнините родители би можеле да Го испратат да помогне. Тоа сè уште било нивно размислување за можна покана.
Додека тие разговарале, Кришна го завршил молзењето. Со шумски венец на Себе тргнал кон домот. Свртувал погледи што ги радувале жените од Враџа. Гопиите продолжиле да Го следат со очите додека можеле да Го видат. Кога исчезнал од погледот, нивните очи се вратиле кон околината. Но мислите им останале со Него и со Неговото одморање. Разговорот за поканата завршува тука како план меѓу пријателките. Во овој дел не се раскажува дека Кришна навистина заминал да ги молзе нивните крави.