Следниот ден Кришна ги повел кравите во шумата. Другарите дошле заедно со Него. Додека стадото пасело, тие започнале игра. Набрале цветови кунд и од нив направиле топки. Белите цветни топки се префрлале од рака во рака.
Кришна трчал со момчињата без да се замори. Некогаш ја фрлал топката високо нагоре. Другпат ја испраќал настрана кон некој другар. Сите внимавале каде ќе падне следната топка. Играта ги исполнувала со веселба.
Кога една топка полетала високо, Кришна го подигнал лицето. Ја кренал едната рака да ја фати. Со другата ја придржал чалмата што се поместила при трчањето. Очите Му се присобрале од силната сончева светлина. Поетот го задржува овој жив миг од играта.
По долго трчање, на лицето Му се појавиле капки пот. Кришна застанал да одмори во сенката на младо дрво. Еден другар Му направил лежиште од својата облека. Друг Го разладувал со лиснато гранче. Трет нежно Му ги масирал стапалата.
Момчињата се собрале околу Него со истата приврзаност. Малку пред тоа заедно ја фрлале цветната топка. Сега секој на свој начин Му помагал да се одмори. Во поемата нивните денови минуваат со Кришна и со кравите. Веселбата на играта продолжува во тивката грижа на другарите.