Една вечер дворот бил осветлен од полната месечина. Јашода седела во разговор со жените од Враџа. Кришна си играл во нивна близина. Тогаш ја здогледал месечината. ѝ пристапил на мајка Си одзади и ја повлекол покривката. Со малите раце ѝ ја размрдал плетенката и ја поттурнал по грбот. Со нејасни, возбудени зборови барал да Му даде нешто. Јашода со наклоност погледнала кон пријателките за помош.
Жените Го повикале поблиску и Го прашале што сака. Му понудиле млеко и убав јогурт. Ги спомнале и сирењето, шеќерната трска и густиот путер. Го уверувале дека ќе Му дадат и дека не треба да се лути на мајка Си. Но Кришна не се заинтересирал за домашната храна. Го подигнал прстот нагоре. Неговиот поглед останал насочен кон месечината. Сега станало јасно што бара.
Една од жените Му рекла дека горе не гледа путер. Го споредила светлото небесно тело со бел лебед што плива по небесното езеро. Тогаш Кришна побарал да Му го донесат тој лебед за игра. Сакал да го добие пред да стигне на другиот брег. Ги удирал стапалата по земјата и ги фаќал жените околу вратот, повторувајќи да Му го дадат. Друга жена рекла дека не е лебед, туку месечината. Тоа не ја намалило Неговата желба. Сега уште поупорно ја барал самата месечина.
Јашода Го земала во скутот и Му понудила свое објаснување. Рекла дека горе навистина има путер, а не лебед. Но во тој путер, рекла таа, се задржал отров. Затоа никој не го јаде, иако изгледа убаво. Кришна ја прашал како се нашол отровот таму и што е тоа. Неговиот плач се претворил во желба да ја слушне приказната. Јашода ја искористила таа промена за да Го смири. Го прегрнала и почнала да раскажува со нежен глас.
Му кажала дека постои океан од млеко. Кришна прашал колку крави дале млеко за да се наполни цел океан. Јашода одговорила дека тоа не е кравјо млеко. Тој се зачудил како може да има млеко без крави. Таа рекла дека Оној што го создава млекото во кравите може да го создаде и без нив. Кришна прашал кој е Тој. Таа зборувала за Господ, причината на светот, до Кого не може едноставно да се отиде. Детето го прифатило одговорот и побарало да продолжи.
Јашода раскажала за разматувањето на Млечниот Океан од боговите и демоните. Планината Мандара служела како стап за матење, а змијата Васуки како јаже. Едните влечеле од една страна, а другите од другата. Кришна прашал дали тоа било како кога гопиите матат јогурт, а мајка Му потврдила. Таа продолжила дека тогаш се појавил отровот Калакута. Кришна се зачудил како има отров во млеко, кога Тој го поврзува со змиите. Во нејзиниот расказ, Шива го испил отровот, а змиите добиле отров од паднатите капки. Јашода со тоа ја објаснила моќта на Господ и ја продолжила приказната за небесниот путер.
Рекла дека и тој путер излегол од истиот океан. Во него, според нејзиното објаснување, останала трага од отровот. Темниот белег на месечината го навела како знак за тоа. Му предложила наместо него да го јаде путерот подготвен дома. Сето ова било мајчиниот расказ со кој Го смирувала детето. Додека ја слушал, Кришна потонал во Својата игра на сон. Јашода Го положила на убаво, бело наместено легло. Потоа нежно Го оставила да спие.
Пред изгрејсонце таа подготвила јогурт и путер и нежно Го разбудила. Му го измила лицето, Го поставила во скутот и Му ја понудила храната во златен сад. Кришна најпрвин посакал да цица, а таа накратко Го надоила. Потоа повторно Му го понудила омилениот путер. Тој се пожалил дека минатата ноќ со приказна Го успала, а останал гладен. Рекол дека затоа сега не сака да го јаде. Јашода разиграно прашала кој тогаш ќе го краде путерот. Кришна возвратил дека никогаш не ѝ крадел путер и дека таа не ја кажува вистината.