Кога ноќта завршила, Кришна повторно тргнал кон шумата. Со Него биле кравите и Неговите другари. Тој бил убаво облечен како изведувач подготвен за игра. Во тоа време Неговиот близок пријател Кусумасава останал во Гокула. Младиот брахман сам шетал низ населбата. Го забележале постарите пастирки. Тоа биле свекрвите на гопиите. Со почит го повикале кај себе. Го познавале како духовит и близок другар на Кришна. Го прашале кои науки ги изучувал.
Кусумасава со смеа се пофалил со астрологијата и агамските учења. Пастирките побарале да им ја објасни нивната моќ. Тој тврдел дека преку астрологијата се знаат минатото, сегашноста и иднината. За агамите рекол дека со обожување може да се промени текот на работите. Жените му кажале дека имаат прашање што не можат јавно да го постават. Му ветиле мирисни слатки модака. Тој се насмеал и побарал и добри крави. Одговориле дека имотот е како прав во споредба со бараната помош. Потоа рекол дека не сака богатство, туку да се потврди неговата слава. Ги повикал да му го кажат прашањето.
Свекрвите се пожалиле на однесувањето на снаите. Рекле дека од свадбата не покажувале наклоност кон своите сопрузи. Не им биле мили ни разговорите за нив и за нивните роднини. Сакале Кусумасава да им каже како да ја поправат таа состојба. Тој се преправал дека молчи и длабоко размислува. Потоа зазел сериозен израз како учен учител. Ги замолил разговорот да го сокријат од Кришна. Рекол дека не би сакал Неговиот пријател да го дознае. Побарал да му донесат едно овошје. Го зел и по кратко размислување го започнал своето толкување.
Тврдел дека тука има и необични, натприродни причини. Ја спомнал Јогамаја како моќна јогини. Во своето толкување рекол дека таа ги приредила привидните бракови. Рекол и дека девојките не се обични човечки суштества. Ги советувал да не ги принудуваат на брачна блискост, туку да ги чуваат со наклоност. Пастирките го прашале кое обожување би помогнало. Тој им опишал божество на шумските сенички, наречено Калакумара. Рекол дека тоа талка од сеничка во сеничка, незабележано од другите. На сосредоточените обожувачи им се откривало во медитација. Потоа им најавил посебни правила за неговото обожување.
Обожувачките требало да носат убава облека, украси и мирисни пасти. Самите требало да одат во шумата и да собираат цвеќиња. Срцата требало да им бидат насочени само кон божеството, без залудни разговори. Три пати дневно требало да принесуваат цвеќиња, темјан, светилки и храна. По обожувањето можеле да почиваат на постели од млади листови. Ноќта требало да ја поминат будни со своите блиски. Кусумасава ги прославил плодовите на обожувањето во различните делови од денот. Спомнал и особено важна мантра од осумнаесет слогови. Жените побарале да ги поучи, за тие да ја пренесат на снаите. Тој им ја кажал мантрата за божеството на сеничките и си заминал.
Свекрвите ги прифатиле неговите зборови. Ги повикале своите снаи и им го предложиле обожувањето. Гопиите најпрво се запрашале дали ова е испитување. Затоа молчеле додека постарите не го објасниле целиот обред. Потоа ја препознале досетката на Кусумасава. Со скриена радост се согласиле да ја следат препораката. Сега собирањето цвеќиња во Вриндаван веќе не им било забрането. Пред очите на постарите излегувале со своите придружнички. Секој ден оделе во шумата за цвеќиња. Таму се радувале гледајќи Го Кришна додека ги пасел кравите.
Во меѓувреме, немажените девојки го очекувале исполнувањето на Неговото уверување. Долгото чекање им носело загриженост. Нивните мајки ја забележале нивната состојба. Ги прашале што произлегло од нивното обожување. Тогаш проговорила една нивна придружничка, по име Тарангавати. Таа побарала дозвола да го објасни она што девојките не го кажувале сами. Рекла дека обожуваната Јогамаја им дала соодветен одговор. Им бил ветен возвишен сопруг со неспоредлива моќ. Сепак, требало да се изврши уште еден завршен дел од заветот. Тарангавати им ја пренела таа порака на мајките.
Во пораката било наведено божеството на Вриндаван, Вринда. Таа била опишана како милостив израз на самата Јогамаја. Нејзината помош требало да ја доврши посакуваната цел. Затоа девојките требало уште неколку дена да одат во шумата. Тарангавати го нарекла Вриндаван место каде што заветот го дава својот плод. Ги замолила мајките да не го прекинуваат тоа одење. Со нивната дозвола девојките би го извршиле преостанатиот обред. Мајките ја прифатиле пораката со насмевка. Така Дхања и нејзините пријателки добиле дозвола слободно да одат околу Вриндаван. И за оваа група бил отворен патот кон шумата, без противење од дома.