Радха го извадила својот папагал од кафезот украсен со скапоцености. Го поставила на дланката. Пред клунот му принесувала зрна од зрела калинка. Повторно и повторно го учела да го изговара името на Кришна. Љубовта кон Него го исполнувала нејзиното срце. Меѓу тие повторувања таа изговорила и еден стих. Во него зборувала за тешкотијата да се стигне до саканиот и за својот срам. Ги спомнала и строгите зборови на постарите и сопствената несамостојност.
Папагалот внимателно го слушал стихот. Слушајќи го повеќепати, го запомнил. Потоа одеднаш одлетал од Радхината рака. Во летот сè уште го повторувал името на Кришна. Бидејќи не бил многу вешт во летањето, слегувал од еден покрив на друг. Така стигнал до верандата на Кришниниот дом. Таму со мек глас го изговорил научениот стих. Кришна се зачудил, му пристапил и го замолил да го повтори.
Кришна го пофалил знаењето на малата птица. Папагалот, пак, се укорил себеси за својата непостојаност. Рекол дека ја напуштил дланката на господарката што нежно го учела на името на Кришна. Кришна помислил дека птицата била негувана од некоја полна со љубов. Му ја подал раката и му рекол привремено да остане кај Него. Папагалот без страв се качил на Неговата дланка. Тогаш дошол Неговиот духовит пријател Кусумасава. Тој ја пофалил птицата и почнал да ја храни со зрна калинка.
Радха во меѓувреме ја испратила Мадхурика да го побара папагалот. Со неа тргнала уште една придружничка. Барајќи го на разни места, го здогледале кај Кришна. Кришна и Кусумасава го негувале и го слушале неговото пеење. Мадхурика Му пристапила на Кришна со почит. Објаснила дека папагалот ѝ припаѓа на нејзината господарка. Го замолила љубезно да ѝ го врати. Но Кусумасава ја претворил молбата во повод за шега.
Тој побарал доказ дека птицата навистина е нивна. Предложил Мадхурика да ја повика и да видат дали ќе дојде на нејзината рака. Мадхурика одговорила дека секој би посакал да остане на Кришнината дланка. Дури ни флејтата, рекла таа, не го напушта Неговиот допир. Објаснила дека нејзината господарка тагува без песната на папагалот. Кусумасава ја прашал која е таа господарка. Мадхурика најпрвин одговорила само дека е нечија ќерка, како што Кришна е нечиј син. Другарот возвратил дека птицата сама дошла и никој не ја украл.
Тогаш пристигнала мајка Јашода и Го повикала Кришна да јаде. Храната се ладела, а времето за оброк поминувало. Неговите другари веќе биле нахранети и Го чекале. И кравите го очекувале Неговото доаѓање. Кусумасава ѝ раскажал со многу досетки за необичниот папагал. Јашода ја здогледала Мадхурика и љубезно ја поздравила. Мадхурика објаснила дека Радха тагува без својата птица. Јашода ѝ ветила дека ќе го испрати папагалот штом Кришна замине во шумата.
Јашода го замолила Кусумасава внимателно да ја чува и нахрани птицата. Кришна веднаш рекол дека Самиот ќе ја нахрани. Потоа му изговорил на папагалот стих како одговор на она што го слушнал. Во него ги спомнал шумата, другарите, флејтата и чувањето на кравите. Неговите зборови откривале колку длабоко Го допрел говорот на саканата. Кришна седнал на подготвеното место за оброк. Пред Себе поставил златен сад со ориз прелиен со мирисливо ги. Со Својата рака му давал од оризот на папагалот.
Пред да тргне со кравите, Кришна повторно ја замолил мајка Си да ја чува птицата. По Неговото заминување, Јашода го испратила папагалот во Радхиниот дом. Го однела една нејзина придружничка. Радха станала да ја пречека со почит. Ја поканила да седне и ја прашала за благосостојбата на Јашода. Гостинката раскажала колкава радост му донел папагалот на Кришна. Објаснила дека Јашода не сакала Радха да тагува ниту за миг. Затоа ја вратила птицата без одлагање.
Шјама забележала дека папагалот е среќен што бил држен од Кришна. Предложила подоцна Лалита да го однесе повторно кај Него, пред Јашода. Радха испратила поздрави и поклони за Кришнината мајка. Кога гостинката си заминала, таа го повикала папагалот на својата рака. Му рекла дека и самата сака да ја допре птицата што ја држел Кришна. Потоа го прашала што видел и чул. Папагалот раскажал како нејзиниот стих длабоко Го трогнал Кришна. Го повторил и Неговиот одговор упатен кон Кусумасава.
Шјама ја разбрала пораката како признание за Радха. Во изразот за говорот на саканата таа го слушнала Кришниното прифаќање на Радха. Радха се обидела да го оттргне тоа толкување со граматичка досетка. Рекла дека зборовите можат да означуваат мил говор, без нужно да именуваат чиј е. Потоа прашала како Кришна би знаел која стои зад стихот. Шјама ја потсетила дека во Гокула сите ја знаат Мадхурика како нејзина придружничка. Штом таа рекла дека папагалот е на нејзината господарка, сопственичката била препознаена. Со тој одговор завршила нивната разиграна расправа.