Гопиите се заветувале со желба Кришна да стане нивен сопруг. Нивните родители ја сметале желбата за добар сопруг за природна. Затоа им помагале во подготовките. Сепак, мајките се грижеле дали ќе ја издржат строгоста на заветот. Нивните предупредувања уште повеќе ја зацврстиле решителноста на девојките. Ги прашале кое божество ќе го обожуваат. Сакале да знаат кој ќе ги поучува и што ќе биде потребно. Девојките одговориле дека ќе ја обожуваат Ума. Го прифатиле умот како водач во таа служба. За потпора ја имале мантрата што ја добиле во сон.
На избраниот благопријатен ден започнале со едноставна храна за заветот. Јаделе само еднаш во денот. Спиеле на земја. Се откажале од бетел и од вообичаеното мачкање со масло. Пред зори станувале и ги миеле лицата. Ноќната облека ја заменувале со друга. Се собирале и ги повикувале пријателките што доцнеле. Потоа оделе заедно, држејќи се за раце. Придружничките ги носеле предметите за обожување. Пеејќи за Кришнините доблести, стигнувале до Јамуна.
Најпрво ѝ оддавале почит на светата река. Со решителност го извршувале капењето и покрај студот. Потоа заедно излегувале на брегот. Ја отстранувале водата од телото и косата. Облекувале свежа облека. Во меѓувреме изгревало сонцето и ги греело со своите зраци. Избрале чисто, бело песочно место без траги од други посетители. Со своите раце уште еднаш го исчистиле песокот. Се запрашале дали секоја да обожува одделно. Одлучиле Катјајани да ја обожуваат заедно.
Го започнале обожувањето со песни за Кришна и со принесување цвеќиња. Од песок почнале да го обликуваат ликот на божицата. Ликот бил толку брзо довршен што самите се зачудиле. Во тоа препознале знак на Нејзина милост. Донеле вода од Јамуна и ги подредиле приносите. Се смириле и престанале со разговорите. Кришна Го држеле во своите срца. На божицата ѝ понудиле место и добредојде. Принеле вода за стапалата, аргхја и вода за отпивање. Понудиле и мадхупарка од пречистен путер, јогурт и мед.
Потоа принесле мирисно масло. Подготвиле нежни мирисни прашоци. Понудиле вода за капење намирисана со камфор. Принеле облека исткаена со златни нишки. Имало и украси од разни скапоцени камења. Следувале мирисни пасти и други благомириси. Понудиле цвеќиња од шесте годишни времиња на Вриндаван. Принеле темјан и светилка со камфор. Ја понудиле подготвената храна, слатките и млечните јадења. Потоа ја изговориле мантрата со молба Нандиниот син да стане нивен сопруг.
Мантрата ја повторувале тивко и внимателно. Понудиле бетел со кардамом, каранфилче и камфор. Со светилки ѝ извршиле арати на божицата. Потоа се поклониле и ја славеле. Ја опишале како возвишена јога-шакти на Вишну. Ја прославиле како мир, трпение, знаење и поткрепа. Повторно ја замолиле да им Го даде синот на Нанда. На крајот песочниот лик го предале во Јамуна. Така постапувале секој ден, сè до последните денови од месецот. Тогаш божицата се појавила во срцето на секоја од нив.
Божицата им се обратила со голема наклоност. Им рекла дека оние што се олицетворение на љубовта кон Кришна немаат потреба од друго обожување. Сепак, ја прифатила искреноста со која ѝ пристапиле. Ги уверила дека наскоро ќе бидат блиску до Кришна. Им рекла да престанат со понатамошните строгости. Потоа се повлекла од нивното внатрешно гледање. Поволните треперења и смиреноста на срцата ја зајакнале нивната надеж. Сепак, решиле да го исполнат заветот до крајот на месецот. На последниот ден ја обожувале со уште побогати приноси. Потоа, радувајќи се на завршувањето, посакале заедно да си играат во реката.
За да не ја намократ својата празнична облека, ја оставиле на брегот. Потоа влегле во Јамуна. Сончевите зраци го ублажувале студот додека се прскале со вода. Во тоа време Кришна незабележано се оддалечил од пасењето на кравите. Со Него дошле неколку мали другари. Ја собрал косата и ги замолкнал ѕвончињата на глуждовите. Со движења на веѓите им давал знак на другарите да молчат. Тивко ја зел облеката на гопиите. Потоа внимателно се искачил на дрвото кадамба. Кога посакале да излезат, гопиите забележале дека облеката ја нема.
На брегот не гледале траги од човек и се прашувале кој ја зел. Тогаш Кришна им се обратил од дрвото. Ги повикал да дојдат и да си ја земат облеката. Засрамени, тие останале во водата и се охрабрувале меѓусебно да одговорат. Го потсетиле дека е љубезниот син на Нанда и Го замолиле да им ја врати. Му кажале дека треперат од студ. Некои рекле дека ќе му се пожалат на Нанда. Кришна повторил дека ќе им ја даде облеката кога ќе дојдат кај Него. На крајот заедно му пришле, со наведнати лица. Ги повикал да ја соберат косата и да се поклонат поради ритуалниот пропуст кон божеството на водата.
Потоа Кришна рекол дека е задоволен од нивната искреност. На секоја ѝ ја вратил токму нејзината облека. Гопиите се облекле. Останале пред Него, исполнети со радост. Кришна им кажал дека одамна ја знаел нивната желба. Ја опишал нивната љубов како трајна и одамна вкоренета. Објаснил дека љубовта насочена кон Него се исполнува со Неговата духовна радост. Како што варено или пржено семе не никнува, така обичната желба не се развива на ист начин во таква преданост. Ги повикал да се вратат во Враџа и ги уверил дека ќе имаат средба со Него во идните ноќи. Охрабрени, гопиите тешко се оддалечиле, повторно насочувајќи ги погледите кон Него.