← Приказни од Кришна-бхаванамрита
Кришна-бхаванамрита · глава 8 · стихови 42–54

Кога шумата ја слушна флејтата

Кришна ги повикува кравите со флејта. Девојките од Враџа ја слушаат песната и си раскажуваат како на неа одговараат земјата, камењата, птиците и срните.

Додадена:

Кришна свири на флејта во Вриндаван, а крај Него има срна и птици.
Уметничка илустрација на приказната

На патот пријателките почнаа да зборуваат за флејтата. Им се чинеше дека таа умее да го забавува слухот како вешт познавач на сите учења. Дури и птиците пика, познати по својот глас, замолкнаа. Сакхиите во нивната тишина ја препознаа учтивоста со која се слуша повешт соговорник.

Кришна ги повика кравите, а шумата ја прими песната како да била наменета и за неа. Тревата се исправи како влакненца од возбуда по телото на земјата, а дрвјата пуштија капки цветен нектар како пот. Гласовите на папагалите, пауните и птиците пика се вкочанија. Водите на реките како да застанаа. Облаците пуштија ситен дожд како солзи од радост, а студените меки ветрови од сите страни како да Му правеа ладовина на Кришна.

Во зборот што го означува повикот кон кравите, поетот слуша и други значења. Затоа суштествата и земјата ја примаат песната како личен повик, иако Кришна свири за Своето стадо. Самите крави ги кренаа ушите и Му одговорија со своето мукање.

Тоновите и нивните мелодиски облици како да оживеаја во песната. Дури и небесните жени останаа без свест. Планината се стопи, а поетот се чуди како и нејзините најтврди камења можеле да се разнежнат до таа мера. Птиците и дивите животни, жедни во своите засолништа, посегнаа по водата што се разлеа од стопените карпи.

Во зборовите на сакхиите дури и името на еленот кришнасара доби ново значење. Кришна му е суштината. Еленот не им завидува на срните привлечени од Гиридхари, туку им ја олеснува радоста. Тие го оставија зад себе и забрзаа кон Кришна. Штом ја слушнаа флејтата, се вкочанија на патот како да се насликани.

Птиците што пиеја од едно корито се најдоа во поинаква неволја. На звукот на флејтата, водата под нивните клунови се стврднала како камен. Со половина клун заглавен во водата, потресено ги раздвижија крилјата. Девојките си ги раскажуваа овие глетки и така, вели поетот, една на друга си ја подаваа песната како нектар во чашите на ушите.

Извор: Кришна-бхаванамрита · глава 8 · стихови 42–54 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноКришна и гопиите во цветната шума
Единствени IP адреси на оваа страница: —