По претходните забави, Кришна и гопиите влегле во една шумичка. Ја наместиле својата облека. Вринда донела урми, банани, џекфрут, манго и џамбу. Радха и Кришна им се восхитувале на боите и мирисот на плодовите. Преку тие плодови ги пофалиле дрвјата што ги родиле. Нивните пријателки донеле уште една понуда.
Сакхиите претставиле пет вида слатки од дома. Тоа биле Карпура-кели и Пијуша-парва, Амрита-кели, Сидху-виласа и Ананга-гутика. Радха и Кришна ги вкусиле заедно. Нивните лица блескале со насмевки додека јаделе. Потоа слугинките Му понудиле на Кришна подготвени листови бетел.
Поетот го прикажува Кришниното насмеано лице како месечина над син сафир. Неговите заби стануваат ѕвезди во таа месечина. Радхините очи се исполниле со радосни солзи додека Го гледала. Нејзините очи се споредени со месечеви камења што пуштаат вода на месечевина. Нејзината прибраност попуштила пред Неговото присуство. Потоа Кришна ѝ го насочил вниманието кон дрвјата.
Ветрот ги раздвижувал нивните густо споени листови. Низ празнините паѓале мали дамки месечева светлина. Кришна ја повикал Радха да ги погледне. Замислил дека месечината ги испраќа своите зраци да му служат на Вриндаван. Пријателскиот ветер како да ја просејувал таа светлина низ листовите. Потоа предложил да одморат на цветната постела во шумичката на дрвјата на желбите.
Ја зел Радха за рака. Легнале заедно на постелата, со Неговата рака околу Неа. Слугинките сега можеле да ја извршат посакуваната служба на стапалата. Две дошле до крајот на постелата. Секоја ги положила лотосовите стапала на својот Господар или Господарка во скутот. Нивните радосни солзи биле прикажани како вода принесена при обожување.
Бидејќи тие стапала биле толку нежни, внимателно ги држеле во своите дланки. Поетот ги споредува нивните раздвижени раце со црвени лотосови пупки. Нараквиците им ѕвечеле додека ја продолжувале масажата. Други слугинки ги разладувале Радха и Кришна со лепези од цвеќиња. Лепезите се движеле со звукот на нивните нараквици. Во поетските споредби, здивот станува темјан, ноктите светилки, а погледите венци.
Други слугинки стоеле покрај Нив со бетел. Во листовите имало одмерени количества арека, камфор и каранфилче. Слугинките им ги ставиле подготвените залчиња во устите. Поетот ги споредува рацете што служат со нежни изданоци. Самите слугинки во неговата слика стануваат златни лози. Тие се радуваат на сјајот на двете беспрекорни лица, слични на месечини.
Кришна ѝ проговорил на Радха за слугинките. Очите им биле тешки, а телата испотени. Ја замолил Радха да ги пушти да одат и да одморат. Ако Нејзините стапала сè уште биле уморни, Тој Самиот ќе ги послужел. Слушајќи Го, слугинките ја разбрале Неговата желба и излегле од шумичката. Поетот го споредува нивното заминување со обожувачки што излегуваат од светилиште откако добиле благослов.