Кришна не ја најде флејтата во појасот. Мадхумангал му возврати со прашања. „Каде бев јас сето тоа време, а каде беше ти, зафатен со играта, пијалакот и девојките? Каде во сето тоа би се нашол некој толку приврзан кон верските должности?“ Каустубха веќе го загубил, а флејтата му била волшебно оружје. Сега, му рече, може да седне и да свири со устата.
Лалита го пофали тој совет. Како Кришна сега ќе ги повикува девојките во шумата и како ќе му минуваат часовите? А што со тешкотиите на Мадхумангал како гласник? Тој ја нарече милостива љубена на Кришна, која сигурно ќе им ги олесни маките. Пријателките се насмеаја. Лалита го потсети дека Чандравали го назначила за свештеник и дека ги јаде приносите за Дурга. Слободно можел да ја носи Чандравали на рамо и така да му помогне на Кришна.
Кришна ја замоли Лалита да ги остави шегите и да каже каде е флејтата. Таа рече дека ништо не знае и дека никој таму не посегнува по туѓи работи. Му падна на ум дека можеби му се лизнала од појасот на нишалката. Лалита се заколна во Сонцето. Тој се посомнева дека ја зела кога го пиеле медениот пијалак. Таа се заколна во Вишну. Ја праша и за играта во вода, а таа двапати одрече.
Кришна се сврте кон друштвото. Кундалата предложи да го врзат со рацете нежни како ластари и да го одведат пред царот Манматха. Нандимукхи, гледајќи ја Неговата мака, ѝ предложи на Радха да прими убаво платно како влог. Кришна, пак, го замоли Мадхумангал да ја употреби својата вештина во астрологијата. По размислување, тој рече дека флејтата ја зела Лалита.
Лалита одрече, но Кришна сакаше да ги провери јазлите кај појасот, на облеката и во нејзината коса. Таа го протресе горното платно и го поттурна настрана. Кога со поглед му покажа кон Радха, се сврте кон неа. Погледите на Радха и Вишакха го упатија кон други пријателки. Во таа мешаница се размести и облеката, а флејтата сè уште ја немаше.
