Радха слушнала дека Кришна отишол во шталата да ги молзе кравите. Под изговор дека ќе се искапе навечер, го напуштила домот. Со своите придружнички дошла во градината крај Павана-саровара. Таму се искачиле на кула за набљудување. Од таа височина можела да Го види Кришна. Глетката ја исполнила со радост.
Радха зборувала за убавината на Неговото лице. Златни низи со бисери се нишале врз Неговиот турбан, над кадриците. Во поетско прашање, нивниот сјај го споредила со сончева светлина над месечината. Подвижните обетки станале чамци што не можат да мируваат пред Неговото лице налик на месечина. Неговите погледи биле стрели над украсите во облик на макара. Во нејзиниот опис влегло и зуењето на пчелите околу Неговите цвеќиња.
Ги опишувала немирните погледи што стигнувале до гопиите. Поетот ги споредувал тие погледи со реки што течат. Во поетскиот опис, радоста, копнежот, трпението и збунетоста биле разбојници што се качуваат на чамци по тие реки. Радха зборувала за сладоста што доаѓала од Кришнините усни. Додека Го опишувала, ја совладале срамежливоста и радоста. Потоа Вишакха ѝ го насочила вниманието кон Неговото молзење.
Вишакха ја поттикнала Радха да гледа. Кришна по име ги повикал кравите Дханавали и Сабали. Тие одговориле со мукање и радосно Му се приближиле. Задоволен од нив, нежно ги почешал по грбот. Во Неговите очи блескале солзи на љубов. Вишакха ѝ ги покажувала Неговите движења на Радха.
Кришна клекнал на земјата со ведро украсено со скапоцености меѓу колената. Неговото лице се одразувало во млекото. Поетот го споредил со месечината што изгрева од млечниот океан. Турбанот малку Му се олабавил кога ги допрел стомаците на кравите. Кадрици се излизгале од под него. Неговите очи се смириле додека молзел.
Најпрво ѝ оддал почит на Мајката Земја со два или три млаза млеко. Со млеко ги навлажнил Своите прсти и боските на кравата. Потоа рацете Му се движеле во ритамот на молзењето. Млекото што паѓало ги создавало своите препознатливи звуци. Млечни капки ги обележувале Неговите колкови и бедра. Другите крави нетрпеливо го чекале својот ред.
Кравите и телињата го гледале Кришна со наведнати глави. Очите им биле исполнети со солзи на љубов. И пастирчињата го завршувале своето молзење. Се слушале различни повици додека ги насочувале шарените крави. Раскажувачот вели дека ни големите поети не можеле да ги избројат темните крави. Радха и нејзините придружнички продолжиле да ја набљудуваат оваа лила.
Кога Кришна завршил, Неговите драги пријатели Му кажале каде е Радха. Тргнал кон кулата во градината крај Павана-саровара. Го привлекувала желбата да ја сретне. Поглавјето Го остава како се приближува кон тоа место.