Вечерта полека се спуштала над Враја. Месечината се појавила на небото над Вриндаван. Во домовите се палеле светилки една по друга. Од шумата пристигнувал мирисот на цвеќињата. Радха била во домот со Своите пријателки. Нејзините мисли биле свртени кон Кришна. И гопиите се сеќавале на дневната средба. Тие ја чекале секоја нова вест за Него. Тогаш пристигнала нивната пријателка Индурабха. Таа доаѓала од домот на Нанда во Нандишвар.
Индурабха им донела вести за Кришна. Таа рекла дека и Тој копнее по Радха. Вишакха со радост ги слушала нејзините зборови. За сакхите тие вести биле како освежувачки дожд. Радха внимателно погледнала во гласничката. Индурабха продолжила да раскажува. Таа го опишала вечерниот оброк во домот на Нанда. Кришна и Баларама седеле покрај својот татко. Рохини ги послужувала со јадења. Старешините со љубов ги поттикнувале да јадат.
Кога оброкот завршил, пријателите останале со Кришна. Тој се одморил меѓу нив и зборувал за Радха. Се сетил на глетка од шумата во текот на денот. Нејзиното сино сари исчезнало меѓу лозите. Тој им кажал колку силно таа средба Го трогнала. Субала внимателно го слушал својот пријател. Потоа и тој зборувал за чувствата на Радха. Ги опишал Нејзините мисли по нивната средба. Кришна слушал со сè поголема нежност. Неговите очи се наполниле со солзи од љубов.
Индурабха била присутна кога Тој ѝ се обратил. Кришна ја замолил брзо да појде кај Радха. Требало да ѝ ја пренесе Неговата порака. Тој посакал да се сретнат покрај Јамуна. Местото било под дрвото што ги исполнува желбите. Индурабха ги запомнила Неговите зборови. Таа тргнала да ги пренесе на Радха и сакхите. Во меѓувреме Кришна морал да им се придружи на другите. Во салата се слушале мриданги и други инструменти. Но Неговите мисли веќе биле насочени кон реката.
По музиката мајка Му Го повикала да се одмори. Кришна ја примил нејзината нежна грижа. Потоа незабележано заминал кон договореното место. Индурабха им го раскажала и овој дел на гопиите. Таа ја замолила Радха најпрво да касне нешто. Пријателките се грижеле и за Нејзините потреби. Радха ја чувала пораката во срцето. Секој детаљ им помагал да го замислат патот на Кришна. Месечината продолжувала да ја осветлува вечерта. А пријателките почнале да размислуваат за средбата.
Јатила ја повикала Радха на вечера. Таа ѝ предложила да јаде со Своите пријателки. Радха зела од приготвената храна. Гопиите останале заедно со Неа. Тие ги завршиле вечерните обврски со внимание. Потоа се подготвиле за патот кон шумата. Секој тивок чекор ги приближувал до реката. Пријателките ја придружувале Радха низ ноќта. Лисјата се движеле на вечерниот ветар. Јамуна чекала зад темните силуети на дрвјата.
Кришна веќе бил близу договореното место. Дрвото покрај реката стоело во месечевата светлина. Тој ја чекал Радха со мислите свртени кон Неа. Гопиите чекореле покрај Својата сакхи. На патот Радха му го кажала на Лалита Својот копнеж. Пријателките нежно Ја охрабрувале да продолжи. Најпосле стигнале до шумата со дрвјата бакула. Вишакха здогледала Кришна покрај едно дрво тамала. Таа ѝ го покажала на Радха во ноќната сенка. Но Радха помислила дека гледа само дрво.
Кришна ја слушнал шегата на Вишакха. Тој ги раширил рацете како гранки на дрвото. Вишакха ја повикала Радха да се приближи. Лалита и другите сакхи се скриле зад лозите. Радха се загледала во темната тамала. Потоа го препознала Својот сакан Кришна. Пријателките се израдувале на нивната средба. Реката мирно течела крај шумскиот брег. Зборовите на Индурабха го нашле својот одговор. Ноќта ја примила радоста на пријателите.
Вишакха се сетила на првите вести што ги слушнала. Субала му помогнал на Кришна да дознае за Радха. Индурабха ја однела Неговата порака на вистинското место. Гопиите биле покрај Радха пред да тргне. Тие не ја оставиле сама со Нејзиното исчекување. Кришна ја чувал надежта додека бил со семејството. Секој пријател придонел за оваа средба. Ниту еден од нив не бил заборавен во приказната. Малата порака се претворила во пат до реката. А патот завршил во радост што сите ја споделиле.
Ова е прераскажување според осумнаесеттата глава. Вечерта започнува со вести од Нандишвар. Кришна му зборува на Субала за Радха. Индурабха ја носи пораката до Неа и гопиите. Радха и пријателките се подготвуваат да тргнат. Кришна оди кон дрвото покрај Јамуна. Месечината ја осветлува нивната вечерна патека. Пријателките се грижат една за друга. Радха и Кришна повторно се среќаваат. Нивната радост се дели со сакхите на брегот.