← Приказни од Кришна-бхаванамрита
Кришна-бхаванамрита · глава 17 · стихови 7–16

Туласи ѝ раскажува на Радха како Кришна се вратил дома

На молба на Лалита, Туласи ѝ носи вест на Радха од Нандишвара. Пред пријателките раскажува како Нанда го пречекал Кришна на прагот и како Рохини ѝ помогнала на Јашода да го прими Својот син.

Додадена:

Нанда го прегрнува Кришна, облечен во жолто, додека Јашода стои покрај нив.
Уметничка илустрација на приказната

Радха копнеела по Кришна. Мирисот на ветиверот и камфорот, лотосот и сандаловината не ѝ носеле свежина. Тогаш, на молба на Лалита, од Нандишвара дошла пријателка со вест за Него. Радха ги слушнала нејзините зборови како да примила капка свеж нектар.

Радха се прибрала и станала. Ѝ се чинело дека ушите ѝ се како исушена земја и дека во сон чула како врз неа ненадејно заврнал нектар. Лалита ѝ кажала дека дошла Туласи Манџари од домот на Јашода. Радха ја замолила Туласи повторно да ја каже веста пред сите пријателки.

Туласи почнала од влезот во домот. Кога Кришна стигнал до портата, Нанда се наежил од радост и го прегрнал. Кришна мирувал крај градите на татко Си како син лотос во езеро на планината Каиласа.

Нанда малку ја разлабавил чалмата на Кришна, ја помирисал Неговата глава и ја оросил со солзи. Додека се наведнувал, го засолнил лицето на момчето со своето. Туласи ја опишала глетката како светол есенски облак што ја обвива месечината и се разладува од нејзината светлина.

Јашода минувала од собата во дворот и назад во последните часови од денот. Од грижа ѝ била пресушена устата. Кога конечно го здогледала синот, солзите ѝ потекле како Јамуна, а мајчиното млеко како Ганга.

Од солзите, Јашода едвај го гледала. Била толку трогната што не можела ни да Го стави в скут, ни да Го праша нешто. Рохини, мајката на Баларам, Му принела ред светилки, потоа Го фатила за рака и Го седнала во скутот на Јашода.

Со Кришна во нејзиниот скут, се чинело дека месечината повторно се родила од океанот на родителската нежност или дека скапоцениот камен се вратил во своето наоѓалиште. Кришна ја замолил мајка Си да Го погледне и Сам ѝ ги избришал солзите. Нејзината нежност го измила и правот од Неговото тело.

Кога Јашода можела повторно да се посвети на грижите за домаќинството, радоста сè уште ја обземала во бранови. Го погалила Кришна и побарала од прислужничките да Го намачкаат со масло, да Го искапат и да Му го истријат телото.

Извор: Кришна-бхаванамрита · глава 17 · стихови 7–16 ↗

Разгледај понатаму

Слики Видеа Аудио
СледноМадхумангала на вечерната трпеза на Јашода
Единствени IP адреси на оваа страница: —