По повикот на Јашода, слугите го подготвуваа Кришна за капење. Го истрија со масло, го искапаа и го избришаа. Иако беа вешти, на Јашода понекогаш ѝ се чинеше дека нешто пропуштиле. Им покажуваше како да ја извршат службата. Таа ја довршуваше работата со своите раце дури и кога синот се противеше.
Понекогаш Јашода им доверуваше дел од службата и на служителките на Радха додека таа се грижеше за многубројните обврски. Во нејзините очи синот уште беше дете што не го заборавило мајчиното млеко, а нив ги гледаше како сосема млади девојчиња. Мислите ѝ одеа од оризот и прилозите што се готвеа до млекото, јадењата со кисело млеко и слатките модак. Меѓу сето тоа секогаш имаше место за она што нему најмногу му се допаѓаше.
По капењето Кришна облече две скапоцени жолти ткаенини, светли како молња. Слугите му ја просушија косата и ја намирисаа со чад од агарово дрво. Потоа му ги исчешлаа кадриците и меѓу нив наместија цветови од јасмин. На челото ставија шафранов тилак, а обетките се нишаа крај образите како две мали сонца.
При секое движење на рацете алките на надлактиците одблеснуваа. Ѓерданите се нишаа врз мирните гради. Блескаше скапоцениот камен Каустубха, а се истакнуваше и венецот од бели цветови кунда. Меѓу украсите се гледаа траги од миризлива кункума. Ѕвончињата на појасот се огласуваа тивко, а прстените, алките и ѕвончињата на глуждовите ги довршуваа утринските украси.
Кришна седна на седиштето со скапоцени камења, постелено со ткаенина. Ги затвори очите, изговарајќи зборови во спомен на Нарајана. Во тишината си ја претстави саканата, чии усни поетот ги споредува со црвен плод бимба. Се наежи од радост додека ја повторуваше мантрата во која се содржеше нејзиното име.
Тогаш дојде Камала и му кажа дека Јашода повторно го повикува на оброк. Кришна стана со Мадхумангал. Откако им ги измија стапалата, тие седнаа на подиумот постелен со платно. Шридама беше одлево од Кришна, а Баларама оддесно. Во нивното друштво и оброкот ја добиваше својата вистинска радост.
Јашода ја повика Рохини да послужи. Радха ѝ подаваше едно по едно од јадењата со своите раце, а Рохини ги принесуваше на момчињата. Тие почнаа да јадат заедно, секој на своето место.
