Во Голока, Радха слушнала дека Кришна бил со Вираџа. Нејзините придружнички ѝ ја донеле веста. Разгневена, се повлекла во својата одаја. Кришна дошол до нејзината врата со Својот пријател Шридама. Радха Му прозборела остро. Му кажала да замине кај другите сакани што Му биле мили. Вираџа добила облик на река. Радха горчливо навестила дека и Тој би можел да стане река покрај неа.
По тие зборови, Радха останала да лежи на земјата. Нејзините придружнички ја опкружувале. Некои носеле чамари, фина ткаенина, бетел и венци. Други држеле миризлива вода, лотоси и накит. Имало придружнички со флејта, вина и мали чинели. Некои биле вешти во пеењето и танцувањето. Други ги служеле нејзините стапала или стоеле со споени дланки. Крај вратата стражареле придружнички со стапови.
Тие не Му дозволувале на Кришна да влезе. Радха повторно Му кажала да се тргне од пред неа. На неколку придружнички им се обратила по име. Ги замолила да Го запрат на вратата. Потоа гопиите му зборувале на Кришна на различни начини. Некои Го советувале да се повлече за малку. Ќе дошле кај Него кога ќе се намалел Радхиниот гнев. Други Го потсетувале дека така може да му зборува само на Оној што ѝ е најблизок.
Некои Го повикувале Кришна да ѝ пристапи и да ја смири. Други Го поттикнувале да почека на друго место до погодниот миг. Во нивните одговори имало љубов, шега и остри зборови. И понатаму Го спречувале да влезе. Кришна останувал прибран. Пасусот го опишува Неговото насмеано лице. Не одговарал на нивниот гнев со гнев. Најпосле заминал во друго живеалиште.
Шридама се разгневил поради она на што присуствувал. Ѝ се обратил на Радха како на мајка. Зошто, прашал, му зборувала толку остро на неговиот Господ? Почнал да го прославува Кришниното величие. Кришна бил изворот на вселената и Господ на боговите. Лакшми Му служела, а Сарасвати Го прославувала. Ни Ведите не можеле да ја опфатат Неговата слава. Шридама ја поттикнал Радха да го остави гневот.
Зборувал за Брахма, Шива, Шеша и Дхарма што му служат на Кришна. Изјавил дека сè е под Господовата моќ. Но и неговите зборови биле остри. Кога ги слушнала, Радхиниот гнев се зголемил. Излегла и му одговорила на Шридама. Го фалел својот татко, рекла, а ја осудувал својата мајка. Неговата критика ја споредила со однесувањето на демоните. Потоа изрекла дека треба да ја напушти Голока и да се роди како демон.
Радха замолчела откако го изрекла проклетството. Нејзините придружнички продолжиле да ѝ служат. Шридама, треперејќи од гнев, одговорил со свое проклетство. Рекол дека и таа ќе се роди на земјата. Таму ќе го сретне Кришна и ќе шета со Него низ шумата. Но ќе следувала разделба од сто години. По повторната средба, ќе се вратила во Голока. Тоа биле последиците изречени во нивната расправа.
Шридама ѝ се поклонил на Радха и отишол пред Кришна. Му се поклонил и Му го раскажал целиот тек на настаните. Потоа заплакал. Кришна му кажал да замине на земјата. Ќе станел моќен владетел меѓу демоните. Со текот на времето, ќе го напуштел тоа тело преку Шивиниот трозабец. Со Кришниниот благослов, ќе се врател кај Него. Шридама го слушнал Кришниниот одговор и останал тажен.
Шридама имал една молба до Кришна. Побарал никогаш да не биде лишен од преданоста кон Него. Потоа се поклонил и излегол. Радха тргнала по него, плачејќи. Го повикувала како свој син и го прашувала каде оди. Шридама за возврат ѝ се поклонил. И тој заплакал, совладан од љубов. Разгневениот разговор завршил со заемна тага.
Откако Шридама заминал, Радха отишла кај Кришна. Му раскажала сè што се случило. Кришна ѝ одговорил на Својата сакана исполнета со тага. Поглавјето вели дека ја утешил. Неговиот раскажувач го поврзува Шридама со подоцнежното раѓање како Шанкхачуда, сопругот на Туласи. Со текот на времето, тој повторно се вратил кај Господ. Кажувањето раскажува и за доаѓањето на Радха на земјата со Кришна. Таа се родила во домот на Вришабхану.