Нанда ги повел кравите во зелената Бхандиравана. Малиот Кришна бил со него на шумската патека. Пастирите ги напоиле животните со свежа вода. Нанда го прегрнал Синот и седнал под едно дрво. Денот изгледал мирен меѓу лисјата и тревата. Но над гранките брзо се собрале темни облаци. Ветерот ја нарушил тишината на пасиштето.
Грмотевиците одекнувале над густата шума. Дождот станал силен, а дрвјата се нишале. Нанда мислел и на стадото и на своето дете. Не сакал да ги остави кравите без заштита. Се прашувал како ќе стигне до домот во невремето. Кришна се притиснал до него како уплашено дете. Татковата грижа го исполнила целиот миг.
Тогаш по влажната патека се појавила Радха. Нанда ја видел како се приближува низ дождот. Нејзиното присуство му донело ненадеен мир. Тој се сетил на зборовите што ги чул од Гарга. Со солзи и почит ѝ се поклонил на гостинката. Во неговите раце Кришна сè уште барал засолниште. Радха застанала пред нив под широката крошна.
Нанда ѝ го доверил детето што толку го сакал. Ја замолил потоа да Му го врати во Гокула. Радха го примила Кришна со нежна насмевка. Го замолила Нанда да ја чува нивната тајна. Му понудила да побара дар што го посакува. Тој не побарал богатство ниту славно име. Посакал да остане предан на Радха и Кришна.
Радха го благословила неговото искрено срце. Му рекла да ги помни нивните имиња со радост. Нанда тргнал кон домот со доверба во неа. Радха го понела Кришна подалеку од дождот. Пред нив се појавила градина со цветни лози. Мирисот на јасмин се ширел по влажниот воздух. Таму чекал светол павилјон украсен со скапоцености.
Во павилјонот расказот добива чудесен пресврт. Малиот Кришна веќе не бил во рацете на Радха. Пред неа стоел Кришна во младешки облик. Неговата жолта облека блескала меѓу цветовите. Пауново перо се издигало над темната коса. Радха го препознала саканиот зад тоа чудо. Среде бурата двајцата повторно биле заедно.
Кришна разговарал со Радха за нивната блискост. Го спомнал Неговото радување кога некој ја изговара Радха. Таа го слушала и одговорила со своја преданост. Нивната средба во расказот е скриена од селото. Шумата и павилјонот станале сведоци на разговорот. Дождот надвор не можел да ја затемни светлината. Тогаш пред нив пристигнал Брахма со почит.
Брахма се поклонил на Радха и Кришна. Ги прославил и побарал само преданост кон нив. Радха ја прифатила неговата молитва. Во средината на павилјонот бил запален свет оган. Брахма ги повел низ свадбената свеченост. Во овој посебен расказ тие го обиколиле огнот. Цветни венци ја означиле нивната радост.
Кришна ѝ ставил венец на Радха, а таа Нему. Брахма ги изговорил благословите на обредот. Од височините паднал дожд од цвеќиња. Се слушале песни и празнични инструменти. Брахма повторно се поклонил и си заминал. Павилјонот го зачувал споменот на свеченоста. Шумата надвор полека се смирувала по невремето.
Нанда ја започнал оваа приказна со грижа за дете. Неговата едноставна желба била да Го заштити. Радха ја примила довербата со нежност. Брахма ја завршил сцената со молитва за преданост. Така Бхандиравана ја поврзува татковата љубов со чудото. Кога дождот ќе помине, се памети дадената доверба. И под дрвото останува споменот на нивната средба.