Кришна му рекол на Мадхумангала дека Тој е Мадхусудана. Со тоа име, кое може да упати и на пчела што пие мед, на шега ја нарекол Радхика пчела што треба да ја земе како давачка. Вринда Му одговорила дека на жедниот Мадхусудана повеќе би му прилегала расцветаната Чампакалата. Нејзиното име упатува на ползавец со цветови шампа. Кришна возвратил дека Вринда не ја знае вистината за името на убавата Радха. Ако им се сврти редоследот на слоговите во Ра-дха, се добива дха-ра, збор за поток. Во Неговата игра на зборови тој поток е од меден напиток.
Тогаш Читра Му се обратила на Кришна како на најистакнатиот јунак во Гокула. Го потсетила на Неговите сопствени зборови дека секоја од нив поседува ненадминато богатство. Како тогаш е праведно да земе една од нив за давачката од пет вринди? Вринда ја пофалила Читра за благите зборови. Ги споредила со млад лист на ползавец, со кој Читра успеала да запре нескротлив слон.
Мадхумангала се вмешал со забелешка за пресметката на давачката. Ако „стократно“ треба да означи нешто безбројно, тврдел тој, тогаш со секоја точна бројка му нанесуваат неправда на владетелот на градините. Кришна го пофалил пријателот како главен готвач што знае да ја зачини и сметководствената пресметка. Кажал дека по волјата на големите владетели било собрано неизмерно богатство.
Кришна потоа се повикал на правило за казнување. Кога ќе се открие голема измама кај оние што по природа се горделиви и сурови поради своето големо богатство, рекол Тој, владетелот може да одреди казна каква што сака.
