Радха била со Своите пријателки во домот. Во срцето копнеела повторно да Го види Кришна. Вишакха се обидувала нежно да Ја утеши. Пријателките ги слушале зборовите на Радха. Таа мислела на Неговата флејта и убавина. Се сеќавала на Неговиот глас. Дури и мирисот на шумата Ја потсетувал на Него. Секоја мисла ја засилувала нејзината желба за средба. Но патот до Него не бил едноставен. Сакхите барале начин да ѝ помогнат.
Туласи Манџари се вратила од шумата. Таа претходно Му го однела Радхиниот цветен венец на Кришна. Сега носела дарови од Него. Во рацете имала два цветови чампака. Со нив носела и венец од семки гунџа. Се приближила до собраните пријателки. Ги предала даровите во рацете на Лалита. Потоа им кажала што видела. Кришна бил со Своите блиски придружници. И Тој со нетрпение ја очекувал Радха.
Лалита внимателно ги зела цветовите. Ги поставила крај ушите на Радха. Потоа ѝ го ставила венецот од гунџа. Даровите ја потсетувале на Кришна. Радха ги допрела со нежност. Срцето ѝ се исполнило со љубов. За миг останала занесена во мислите. Пријателките ја виделе нејзината радост. Тие знаеле од кого пристигнале даровите. И самите се радувале на нејзината надеж.
Туласи им раскажала и за подготвеното место. Вринда избрала градина близу Радха-кунда. Кришна го чекал доаѓањето на Радха. Туласи била испратена напред да ја пренесе веста. Нејзината задача била полна со доверба. Таа внимателно ги чувала даровите по патот. Сега можела да ги предаде во вистински раце. Лалита ги слушала нејзините зборови. Останатите пријателки се собирале околу нив. Сите размислувале за следниот чекор.
Радха сакала да замине кон шумата. Но околностите ја правеле средбата тешка. Таа се грижела за луѓето во домот. Се прашувала дали ќе може незабележано да излезе. Нејзиниот копнеж бил посилен од неизвесноста. Пријателките ѝ стоеле покрај неа. Лалита ѝ помагала да најде храброст. Туласи ја уверувала дека Кришна ја очекува. Нивната грижа ја приближувала желбата. Но требало внимателно да се избере патот.
Тогаш пристигнала Дханишта. Нејзиното лице носело вести од Вриндаван. Радха сакала да дознае каде била. Дханишта започнала да зборува за пролетта. Во нејзините зборови се криела и вест за Кришна. Таа ја опишувала шумата со двојни значења. Радха внимателно го слушала секој збор. Преку убавината на природата Го препознавала Него. Разговорот им дал радост на пријателките. Тие ја разбрале пораката зад зборовите.
Дханишта им кажала дека Кришна чека. Тој сакал да ја види Радха покрај езерото. Вринда веќе подготвувала место во градината. Пријателките знаеле дека можат да помогнат. Радха добила охрабрување од веста. Нејзината неизвесност почнала да попушта. Даровите сè уште биле со неа. Цветовите и венецот Ја потсетувале на Него. Сакхите ги довршувале подготовките. Патот кон шумата станувал можен.
Радха тргнала со Своите придружнички. Тие се движеле низ пределот на Враџа. На патот ги пречекале дрвја и ползавци. Птиците пееле меѓу расцветаните гранки. Радха во шумата гледала потсетници на Кришна. Темното дрво тамала ја потсетувало на Неговата боја. Пауновото перо ја враќало мислата кон Него. Ниту еден цвет не бил обична глетка. Сè околу неа зборувало за саканиот. Пријателките чекореле блиску до неа.
По патот се сретнале и со Вринда. Таа го познавала секој скриен премин. Им помогнала да продолжат кон градината. Го опишала местото подготвено за средбата. Радха ја слушала со надеж. Нејзините пријателки се радувале што се блиску. Вринда ја водела групата внимателно. Секој придонесувал со своја служба. Даровите веќе ја исполниле својата задача. Тие ја донеле веста за Кришнината љубов.
Приказната започнува со копнежот на Радха. Туласи Манџари ги носи Кришнините дарови. Лалита ги поставува со нежност. Дханишта ја пренесува веста од шумата. Пријателките ѝ помагаат на Радха да тргне. Вринда ги води кон Радха-кунда. Секој цвет е поврзан со внимание и служба. Секоја порака ја зачувува надежта за средба. Ова е прераскажување од Говинда-лиламрита. Таа ја слави љубовта што ја споделуваат придружничките.