Сананда му раскажал на Нанда и за доаѓањето на Јамуна. Реката што ја познавале крај селата имала долг пат. Во расказот тој започнува во Голока. Кришна ја повикал да тргне кон земјата. Јамуна прво Го обиколила со почит.
Потоа нејзиниот тек го напуштил небесниот предел. Се движела низ простори што расказот ги опишува како светови. Се сретнала со други свети води на својот пат. Брзината на реката станувала сè поголема. Сананда ја следел со зборови како патник што гледа оддалеку.
Од висините Јамуна се спуштила кон планините. Нејзиниот тек се разделил од патот на Ганга. Стигнала до Калинда и го добила името Калинди. Поминала крај карпи и долини со своја сила. Водата продолжила кон местата што ја очекувале.
Кога влегла во Враџа, пределот добил нова убавина. Течела близу Вриндаван, Матхура и Махавана. На бреговите се отворале патеки за пастирите. Покрај водата ќе има места за одмор и игра. За жителите таа станала дел од нивниот дом.
Расказот ја претставува Јамуна и како личност што сака. Таа не е само вода што поминува меѓу бреговите. Нејзината близина со Кришна ѝ дава сопствен глас. Во Враџа го препознава местото на Неговите лили. Затоа тука нејзиното патување станува средба.
Кога продолжила понатаму, тагувала по Враџа. Изворот раскажува дека нејзиниот тек се свртел назад. Таа како да сакала уште еднаш да го види пределот. Сананда ја опишува таа промена со јазик на љубов. И реката може да копнее по место што го напушта.
Јамуна стигнала и до други свети места. Во расказот разговара со Ганга со заемна почит. Секоја има свој пат, а двете се поврзани. Нивниот разговор не ја брише посебноста на Враџа. Напротив, ја истакнува радоста од нејзиното доаѓање.
На брегот дете може да забележи само вода и лотоси. Пастирот може да ја види патеката за стадото. Гопиите можат да ја поврзат со своите спомени. Сите тие погледи ѝ припаѓаат на истата река. Сананда додава уште еден: нејзината приказна за патувањето.
Подоцна многу настани ќе се случат крај Јамуна. Ова поглавје стои пред тие раскази. Нè поканува да ја видиме реката како учесник. Нејзините води го поврзуваат патувањето со домот. Враџа не би изгледала исто без неа.
Нанда ја слушал приказната покрај познатата река. Сега знаел зошто нејзиното име буди нежност. Секој бран можел да го потсети на далечниот пат. И секое враќање на брегот било ново поздравување. Јамуна останала близу до животот на Кришна во Враџа.