Нарада му раскажал на Бахулашва за гопии што порано биле небесни жени. Нивното кажување започнува во Малава, со пастирски владетел по име Нанда-диваспати. Тој бил богат и праведен и имал илјада сопруги. За време на аџилак стигнал во Матхура. Таму слушнал за Нанда, владетелот на Враџа. Отпатувал во Гокула за да го сретне.
Нанда-диваспати го сретнал пастирскиот цар и ја видел убавината на Вриндаван. Со дозвола на Нанда, се населил таму. Основал пастирска населба што се протегала на две јоџани. Во Враџа живеел радосно меѓу своите роднини. Според зборовите на Девала, небесните жени се родиле како негови ќерки. Поглавјето го споредува нивниот сјај со пламен.
Кога тие ќерки го виделе Кришна, биле привлечени од Неговата убавина. Копнеејќи по Дамодара, го прифатиле заветот за месецот Магха. Секој ден се капеле во Јамуна. Доаѓале додека сонцето изгревало. Гласно пееле за Кришнините забави. Нивната песна била исполнета со радоста на љубовта.
Кришна бил задоволен од нив и ги поканил да изберат благослов. Тие се поклониле и застанале со споени дланки. Му се обратиле како на Господ на сите и причина на сите причини. Дури и најголемите јоги, рекле, тешко можеле да Го достигнат. Побарале секогаш да Го гледаат пред себе. Нивната молба била за Неговиот прекрасен облик што ја држи флејтата.
Кришна ја исполнил нивната молба. Поглавјето раскажува како останал пред нивните очи. Бил присутен и во нивните срца. Неговата присутност била непосредна, како штотуку да Го повикале. Нарада го прославува Кришна како целосен во Себе. Доаѓајќи поради една цел, вели, Господ исполнува безброј други.
Потоа Нарада му принесува обожување на Кришна во Неговиот танцувачки облик. Жолта ткаенина е врзана околу Неговиот појас. Го украсува круна со паунови пердуви, а обетките Му се нишаат. Ги носи Својот пастирски стап и флејтата. Поглавјето ги претставува овие гопии како сведоци за моќта на преданоста. Нивната блискост, вели, била достигната со љубов, наместо со филозофска или јогиска практика.