Нарада го повика царот да слушне за гопиите од Каушала. По благословот на Рама, тие се родиле во домовите на деветтемина Упананди во Враџа. Се омажиле во пастирски семејства и носеле украси со скапоцени камења. Нарада ги спореди нивните лица со полната месечина, чекорите со оние на лебедите, а очите со ливчињата на лотосот. Нивната љубов кон Кришна, синот на Нанда, ја надминала секоја друга приврзаност.
Мадхава се шегувал со нив низ уличките на Враџа. Нарада ги спомна Неговата насмевка и играта околу жолтата облека. Гопиите тргнувале да продаваат кисело млеко. Додека минувале низ шумските засолништа, од нивните усни излегувало името на Кришна. Кај луѓето и дрвјата, низ сите правци на светот, тие го гледале присуството на Кришна. Нарада ги наброја земјата, водата, огнот, воздухот и небото за да покаже колку далеку досегал тој поглед.
Кришна толку им го обзел умот што на нив се покажувале осумте знаци на духовна возбуда. Нарада рече дека нивната љубов ги довела до состојбата на парамахамсите. Тие трчале низ Враџа обземени од радост во Кришна. Де зборувале, де замолчувале, ослободени од срам и од мака. Во својата љубов кон Кришна Го повлекле кон себе и го бакнале Неговото лице, кое Нарада го спореди со лотос. Во танцот раса ги ставиле рацете врз Неговите рамена.
Нарада го праша царот кој би можел да ја опише силата на нивниот подвиг. Дури и владетелот на змиите, рече тој, не би можел да го искаже со сите свои усти. Го спомна она што мудрите го достигнуваат преку изучување, јога и добри дела. Таа состојба, му рече на царот, гопиите ја достигнале со самата преданост. Нарада ги посочи нив како пример за тоа колку длабоко љубовта може да Го привлече Хари.
