Нарада му раскажал на Бахулашва за гопии што порано живееле во Ајодхја. Нивната приказна започнува во Чампака, град во земјата Синдху. Неговиот цар Вимала бил предаден на Вишну и верен на дхарма. Поседувал големо богатство и владеел со спокоен ум. Сепак, тој и неговите многубројни царици немале деца. Со години се прашувал кое свето дело би можело да му донесе потомство. Еден ден царот го посетил мудрецот Јаѓњавалкја. Вимала му се поклонил, му оддал почит и застанал пред него. Мудрецот ја забележал царевата тага и го прашал што го мачи. Вимала ја објаснил својата желба за деца и прашал за подвиг и добротворство.
Јаѓњавалкја се смирил во медитација, размислувајќи за минатото и иднината. Му кажал на Вимала дека ќе му се родат ќерки, а не синови. Царот и понатаму бил загрижен за своите должности кон предците. Мудрецот го замолил да ја остави тагата. Му наложил своите идни ќерки да ги даде за сопруги на Кришна. Со таа предаденост, рекол, царот ќе се ослободи од своите свети долгови. Тогаш Вимала прашал каде и како ќе се појави Господ. Јаѓњавалкја го опишал Неговото раѓање меѓу Јадавите во Матхура, кај Деваки и Васудева. Зборувал за полноќта на осмиот ден од темната половина на месецот Бхадра. Ги опишал темниот тен, жолтата облека, лотосовите очи, четирите раце и шумскиот венец на Господ.
По заминувањето на мудрецот, Вимала се израдувал. Жените од Ајодхја, благословени од Рама, се родиле како негови ќерки. Кога стасале за брак, царот се сетил на пророштвото. Испратил гласник во Матхура да го побара синот на Васудева. Гласникот требало да ги побара благопријатните белези што ги опишал Јаѓњавалкја. Во Матхура ги распрашал жителите. Исплашени од Камса, тие му одговориле насамо и тивко. Му кажале дека Камса ги убил синовите на Васудева. Една преостаната ќерка, рекле, избегала кон небото. Го предупредиле гласникот да не зборува јавно за децата на Васудева.
Гласникот се вратил во Чампака со она што го дознал. Му раскажал на Вимала за тагата на Васудева и суровоста на Камса. Потоа опишал нешто неочекувано од своето патување. Крај Калинди во Вриндаван видел прекрасно пастирско момче. Момчето стоело меѓу крави и пастири. Темниот тен, шумскиот венец и белегот Шриватса се совпаѓале со описот. Но гласникот видел само две раце. Пророштвото зборувало за четириракиот син на Васудева. Затоа го прашал царот што да направи понатаму. Бил подготвен да отпатува секаде каде што ќе го испрати Вимала.
Додека царот размислувал за тешкотијата, од Хастинапура дошол Бхишма. Вимала му оддал почит со дарови и му го поставил своето прашање. Го повторил пророштвото на Јаѓњавалкја и прашал како ќе се исполни. Бхишма одговорил со кажување што го слушнал од Вјаса. Кришна навистина се родил во домот на Васудева. Поради Камса, Васудева на полноќ го однел во Гокула. Таму го оставил Кришна и се вратил со ќерката на Јашода. Кришна сега живеел во шумата во облик на пастир. Бхишма го поттикнал Вимала без одложување да ја исполни пораката на мудрецот. Откако Бхишма заминал, царот повторно го испратил својот гласник кај синот на Нанда.
Гласникот го нашол Кришна крај Јамуна во Вриндаван. Му се поклонил, со почит го обиколил и Му прозборел насамо. Го прославил Господ што се појавил за да ја заштити дхарма и да го совлада Камса. Ги нарекол благословени жителите на Враџа и домот на Нанда. Ја прославил и шумата во која Кришна се открил. Обраќајќи Му се на Кришна, Го нарекол скапоцен камен што ја украсува Радха. Зборувал за Него како за животот на гопиите. Иако Кришна останувал во пастирска облека, Неговата слава се ширела насекаде. Гласникот ја споредил таа скриена присутност со мошус препознатлив по мирисот. Го признал Кришна за сведок што ги знае мислите на секое срце.
Потоа зборувал за Вимала, владетелот на Чампака. Царот, рекол, вршел жртвопринесувања, давал милостина и практикувал преданост за Кришна. Го замолил Кришна да го удостои тој преданик со Своето присуство. И ќерките на Вимала копнееле да Му служат и за Него се придржувале до завети. Гласникот ја пренел поканата Кришна да ги прифати за сопруги. Задоволен од неговите зборови, Кришна за миг заминал со него во Чампака. Се спуштиле од небото на големото жртвено собрание на царот. Местото било исполнето со звукот на ведското рецитирање. Вимала го видел темниот Господ во жолта облека, украсен со Својот шумски венец. Преплавен од преданост, станал и се поклонил пред Кришнините стапала.
Царот го сместил Кришна на седиште украсено со злато и скапоцени камења. Му принел обожување и застанал пред Него. Кришна ги забележал ќерките на Вимала како гледаат од дворските прозорци. Со глас длабок како облак, го поканил Вимала да избере благослов. Царот побарал неговиот ум да остане кај Кришнините стапала. Тој ум го споредил со пчела што престојува врз лотос. Рекол дека не посакува ништо друго. Потоа на Господ Му ги посветил богатството, слоновите, коњите, колите и самиот себе. Според обредот, ги дал своите ќерки за сопруги на Кришна и повторно се поклонил. Луѓето радосно извикувале, а боговите посипувале цветови.
Вимала добил блескав облик сличен на Господовиот. Текстот го споредува неговиот сјај со сто сонца. Заедно со своите царици, му се поклонил на Кришна. Пред присутните луѓе се качиле на Гаруда. Вимала и неговите царици заминале во Ваикунтха. Потоа Кришна ги довел царевите ќерки во Враџа. Тие престојувале во Камавана, во прекрасно живеалиште. Таму поглавјето ги опишува како играат игри со топка. Кришна се пројавил во толку облици колку што имало придружнички. Со тие облици им се придружил во танцот раса.
Неговото присуство во танцот ги исполнувало нивните срца со радост. Кажувањето ја поврзува нивната радост со настанувањето на едно свето езерце. За време на раса паѓале капки вода што произлегувале од таа радост. Од нив, вели Нарада, настанала Вимала-кунда. Тој ја прославува како извонредно свето место. Поглавјето зборува за гледање на нејзината вода, пиење од неа, капење и обожување. Овие дела ги претставува како начин за ослободување од грев. Исто така го прославува слушањето на приказната за жените од Ајодхја. На предадениот слушател му го ветува врховното живеалиште Голока. Така приказната стигнува до Камавана, каде се исполнува нивниот долгоочекуван копнеж по Кришна.