Нарада продолжил да му раскажува на царот на Митхила. Сега зборувал за друга група гопии. Тие се родиле во домовите на пастирите наречени Упананди. Меѓу нив биле Витихотра и Агнибхук. Потоа ги именувал Самба и Шрикара, Гопати и Шрута, Враџеша, Павана и Шанта. Овие луѓе биле богати и учени. Биле познати по добриот карактер и дарежливоста. Нивните домови биле исполнети со деца.
Во тие домови, по божествена заповед, се родиле девојки. Некои дошле од небесните светови, а други биле земни гопии. Поглавјето ги опишува како надарени со три доблести. Со своите побожни дела станале придружнички на Радха. Еднаш дошол големиот празник Холи. Кришна пристигнал да ја сподели празничната игра. Радха, пак, била во расположение на љубовна навреденост. Нејзините пријателки го забележале Неговото доаѓање. Се приближиле до Неа и почнале да Ѝ зборуваат.
Ѝ зборувале за Кришна како украс на Враџа. Дошол во Нејзината градина за празникот. Го опишале Неговиот младешки, жив поглед. Црните кадрици Му ги допирале образите и рамениците. Жолтата облека се движела со Неговите чекори. Неговите алки на глуждовите ѕвонеле. Круната Му блескала како сонцето што изгрева. На рацете Му светкале нараквици, а на вратот ѓердани. Неговите обетки имале облик на макара. Во жолтата облека личел на облак покрај виножито.
Кришна веќе бил покриен со црвена абира и кумкума. Во раката држел прскалка за празничната игра. Погледот Му бил свртен кон градината на Радха. Посакувал да ја сподели раса-играта со Неа. Пријателките Ја повикале да ја остави навреденоста. Ја потсетиле дека е времето на Фалгуна. Ја повикале да подготви обоена вода, паста од сандалово дрво и цветен нектар. Потоа да стане и со Своите придружнички да тргне кај Него. Оваа можност за празнична средба ја сметале за драгоцена.
Радха ја оставила љубовната навреденост. Станала, опкружена со Своите пријателки. Заедно тргнале да го празнуваат Холи. Жените на Враџа понеле прскалки исполнети со миризлива вода. Во неа имало сандал и агуру, кастури, жолта куркума и црвена кумкума. Рацете им биле обоени во црвено. Носеле жолта облека. Алките на глуждовите и украсните појаси им ѕвонеле. Пееле празнични песни, мешајќи шеги со смеа.
Почнале да фрлаат полни раце црвена абира. Правот се разлетувал на сите страни. Земјата под нив се обоила во црвено. И воздухот и далечните страни биле исполнети со истата боја. Нарада опишал милиони и милиони фрлања миризлив прав. Гопиите го опколиле Кришна. Го придржувале со двете раце, како блесоци од молња што опкружуваат облак. Му го премачкале лицето со црвениот прав. Потоа Го напрскале со вода помешана со кумкума.
Кришна пројавил толку облици колку што имало гопии на Враџа. Во тие облици ја споделувал празничната игра со нив. Со Радха блескал среде големата прослава. Нарада ги споредил со облак и молња во миг на дождлив самрак. На крајот Кришна им ја дарил Својата нова горна наметка. Потоа тргнал кон домот на Нанда. Небесните суштества истурале цветови. Со таа слика завршува расказот за празникот.