Сакхијата ѝ рекла на Радха да ги тргне алките на глуждовите. Нивното ѕвонење би ѝ ја нарушило тишината на средбата. Ја посоветувала да стави темносина наметка и да тргне кон сеницата покриена со мрак. Замислувала како Радха ќе блесне крај Мурари како молња крај дождовен облак. Врз Неговите гради, светлиот ѓердан личи на бели чапји во лет покрај облакот. Во песната се појавуваат разлабавената облека и одложениот појас, а крај нив лежајот од млади листови. Сакхијата ѝ зборува на лотосооката Радха за средбата како за сокриено богатство на радоста. Хари има Своја гордост, ѝ рекла, а и ноќта оди кон крајот. Ја замолила бргу да ја послуша и да Му ја исполни желбата на Мадхурипу. Џајадева ја завршува песната со повик да Му се поклонат на Хари, Чие срце е радосно и милостиво.
Во сеницата, саканиот на Радха постојано воздивнувал и гледал напред. Одново влегувал под ползавците, мрморејќи и измачуван од копнежот. Одново го местел лежајот и немирно погледнувал кон патеката. Сакхијата ѝ кажала дека токму така ја чека. Сонцето зајде, ѝ рекла таа, а со него зајде и твоето двоумење. Мракот станал густ колку што бил силен копнежот на Говинда. Својата долга молба ја споредила со тажните повици на птиците чакравака. Нема полза од натамошно чекање, ѝ рекла, зашто ова е убавиот миг да тргне.
Џајадева ја опишува и една друга глетка од темните сеници. Двајца сопружници тргнале да се сретнат со други сакани, па по грешка се сретнале еден со друг. Најпрво се прегрнале и се бакнале. Следувале траги од нокти и сè поголем занес. Дури кога проговориле, се препознале и радоста им се измешала со срам. Потоа погледот се враќа на Радха. Сакхијата ја замислува како претпазливо гледа по темната патека, запира крај секое дрво и чекори бавно. Кога така ќе стигне до скривалиштето, со копнеж што се гледа во секое движење, нека ја здогледа Кришна и нека Му се исполни желбата.
Петтата глава завршува со благослов од синот на Деваки. За Џајадева, Кришна е како пчела покрај лотосовото лице на Радха и како син скапоцен камен на круната на трите света. Тој го олеснува товарот на земјата, им носи вечерна радост на девојките од Враџа и го навестува крајот на Камса. Џајадева посакува Кришна да ги заштити слушателите.
