Кешава го зема обликот на Вараха, дивата свиња. Тој ја подигнува Земјата. Таа останува на врвот од Неговиот заб.
Земјата што се држи до забот Џајадева ја споредува со темна дамка на Месечината. Поетот повторно Му оддава слава на Хари, Господарот на светот.