Луѓето крај Јамуна виделе дека Нанда исчезнал. Вознемирени, влегле во водата и го барале на сите страни. Кога не го нашле, истрчале на брегот и со викање се упатиле кон Враџа. Наспроти нив дошле пастирите со Кришна и Баларама на чело.
Штом чуле што се случило, браќата се упатиле на истото место со таква брзина што, вели раскажувачот, земјата одекнувала под Нив. Кришна Го прегрнал Баларама и низ солзи Го замолил да ја заштити мајка Им и сите што ќе дојдат. Ако и таа стигне тука додека Тој е сè уште на брегот, рекол, ќе Му биде многу тешко да замине. Штом го кажал тоа, нурнал во водата каде што се отворал патот кон подземјето.
Јашода и другите пристигнале и кај реката Го нашле само Баларама. Го прашале каде отишол Неговиот помлад брат. Баларама ѝ рекол на Јашода да не се плаши, зашто Кришна веднаш ќе го доведе татко Му. Потоа ја замолил мајка Си Рохини да ѝ помогне на Јашода, која од мака одвај дишела. Луѓето се сетиле како Кришна го скротил Калија и му поверувале на Баларама.
Сепак оние што чекале не знаеле дали бдеат како во сон или ќе изгубат свест од мака. Го повикувале владетелот на Враџа и прашувале каде е Кришна. Четири жени ја придржувале Јашода. Таа одвај можела да изусти крик.
