Низ водениот премин Кришна стигнал во живеалиштето на Варуна. Неговата вообичаено блага, темна светлина таму добила жар од гнев. Гласот што инаку бил нежен им прозвучел на присутните како грмеж во облаците на крајот на светот.
Кога Кришна го побарал Варуна, господарот на водите се вознемирил. Оддалеку паднал испружен со челото на земја и со споени дланки. И неговите луѓе го следеле. Кришна, со очи како црвени лотоси, му пришол со милост и го прашал каде е татко Му, кој верно си ја извршува должноста. Варуна рекол дека од таква близина на Кришна не може да има поголема среќа. Прашал што да стори со луѓето што го довеле Нанда и каква заповед има за него самиот.
Кришна се смирил и му рекол дека со казнувањето на тие несреќни луѓе нема да се покаже сила. Посакал веднаш да ги види стапалата на татко Си. Варуна ја постлал патеката со фина ткаенина од местото каде што стоел Кришна до местото на Нанда. Самиот Го повел внатре. Еве го Твојот татко, Говинда, Му рекол. Поведи го, Ти што толку го сакаш.
