Во Гокула мажите дење ги воделе кравите во шумата, а жените дома работеле со млекото. Децата во тоа време си играле со телињата. Еден ден Кришна и момчињата дошле кај блиското заградено место каде што ги чувале телињата за потребите на куќата.
Тие си замислувале дека женските телиња се молзни крави, јарињата се телиња, а самите се молзачи. Го повторувале она што го гледале кај говедарите и се смееле додека се преправале дека молзат. Кога посакале да глумат и дека ги водат кравите на пасење, Кришна се договорил со другарите и ги пуштил малите телиња. Тој и Баларама ги фатиле за опашките за да ги задржат. Телињата ги повлекле, а момчињата се вртеле по дворот заедно со другарите.
Жените од Враџа првпат ги виделе двете момчиња како доаѓаат по телињата и запеале за нив. Ги опеале како се смеат со другарите и трчаат со мали стапови како вистински говедари. Погледите им оделе од куќа до куќа, а косата им се нишала додека трчале. Во песната едното момче наликувало на есенски облак, а другото на дождовен. Двете кратки облеки, сина и златна, светкале при секој чекор, а кај стапалата се слушале ѕвончиња.
