Гостите седнале во одделни редови. Свештениците биле во еден, пастирскиот народ во друг, а постарите, зрелите и младите имале свои места. Сепак, досетките минувале од еден ред до друг. Послужувачите носеле јадења со шест вкуса, а Јива вели дека им донеле и седми вкус со смеата што ја разменувале пред Хари.
Мадхумангала преку пријател му испратил порака на Нанда. Бидејќи свештениците седеле оддалечени, се пошегувал тој, не можеле да знаат што им послужиле на другите. Затоа сите јадења требало да се донесат пак од почеток, особено оние што Радха и другите ги подготвиле со свои раце. Го спомнал и Дурваса, кого тие јадења го одоброволиле.
Јашода ја слушнала смеата од куќата и испратила многу дотогаш недопрени слатки. Стомаците на гостите биле полни, но уште им биле мили вкусовите и друштвото на Кришна. Им донеле миризлива вода за плакнење. Блиските добиле бетел, облека, венци и накит, а свештениците дарови.
Кога ги видел даровите, Мадхумангала повторно ја насмеал трпезата. Ги замолил другите да не им завидуваат. Сите свештенички дарови заедно, рекол тој, не вределе колку едно јадење од трпезата на нивните домаќини.
