По гозбата Кришна го замолил Нанда да се врати во собирната сала. Потоа ѝ побарал дозвола на мајка си да оди кај кравите, кои исто така ги нарекол мајки. Јашода го замолила да не се задржува. Другите жени го потсетиле дека таа навистина му е мајка. Кришна со наведнато лице одговорил дека без Него кравите не би посегнале ни по тревата.
Јашода се согласила дека таква е нивната должност, иако ѝ тежело што и стадата и децата им престојуваат во шумата. Кришна рекол дека опасноста си заминала со Кеши и другите. Кога Јашода прашала за гласовите дека тие сè уште се појавуваат, Тој ѝ објаснил дека момчињата понекогаш прават привидни ликови за игра, како кога ги претставуваат делата на Рама со мостови, криење и скокање.
Јашода нежно го допрела по грбот и брадата Баларама и го замолила брзо да се врати со Кришна. Рохини, пак, му се обратила на Кришна. Го замолила да го послуша нејзиниот збор и брзо да се врати за да ја смири мајка си.
Додека Кришна барал благослов од постарите, Неговите возљубени гледале низ прозорците, неподвижни како слики. И Тој посакал да ги погледне, но од срам ги спуштил очите. Помислата на Радха пред постарите го вознемирила. По дозволата на мајките, со Баларама, пријателите и слугите тргнал прво кон собирот на татка си. Неговиот поглед ги опфатил сите што го чекале.
