Нанда ја покажал својата согласност пред собранието. Упананда, израдуван што сите го прифатиле предлогот, ги прашал познавачите на обредите кој ден е поволен. Тие го одбрале осмиот ден во месецот Бахула. Три дена по ред низ населбата одекнувале тапани. Секое семејство сакало да придонесе за прославата. Свеченоста го надминала и претходниот празник за првото водење на телињата. Момчињата добиле нова говедарска облека и благослови, со песни, свирки и танци.
Свештениците оделе напред. Ги довеле кравите, им ги измиле нозете и им дале слатки залаци. Луѓето им се поклониле, а на свештениците им дале дарови. Кришна застанал со Баларама пред татко Си и ги споил дланките. Нанда Му ставил в раце стап украсен со скапоцени камења, а Јашода Му нанела тилака на челото. Таа со солзи ги фаќала момчињата за рака и им покажувала каде да одат, Баларама напред, Субала зад Кришна, Шридама и Судама до Него, а другите блиски наоколу.
Рохини, сопругата на Упананда и другите жени помогнале да се извршат благословите. Браќата им се поклониле на родителите и старешините. Кога Кришна ги повикал кравите, тие се свртеле кон Него и почекале. Дури кога Тој застанал напред со Баларама и другарите, полека тргнале по Него. Луѓето сакале да ги придружуваат уште малку. Момчињата едвај се одвоиле од нивните погледи, па со смеа и со стадото се упатиле кон Говардхан.
