Кога почнало да се раздени, Радха потонала во несвест од копнеж. Кришна се грижел како да ја утеши по сите болки што ги претрпела во љубовта и во разделбата. Нејзините сакхии го увериле дека ќе се погрижат за неа. Со нешто од бетелот што го оставил Тој ѝ ја вратиле свеста, а кога дошла при себе, ја прашале што ѝ се случува.
Радха со солзи им кажала дека самите доблести на Нандиниот син ја совладуваат. Пријателките ја утешиле и ѝ ја пренеле пораката на Јашода. Другите девојки веќе пристигнале, а Јашода прашувала зошто сè уште ја нема Радха, која ѝ е помила од животот. Радха брзо се подготвила и тргнала со Лалита, Вишакха и другите.
Кога ја здогледале, жените останале без да трепнат. Јива го споредува нејзиното лице со месечина, очите со сини лотоси, а целата глетка со златен ползавец што носи цветови. Радха се наведнала пред Кришнината мајка. Јашода ја ставила дланката врз нејзината глава, ја подигнала и ја прибрала во прегратка. Двете се погледнале со солзи.
Јашода ја охрабрила да им оддаде почит и на другите постари жени. Радха се поклонила и седнала настрана, а Лалита и сакхиите го следеле нејзиниот пример. Рохини предложила жените што веќе ја познавале кујната да ја следат Радха во подготовките. Лалита и другарките и онака биле неразделни од неа. По зборот на Јашода, Радха ја наведнала главата и веднаш тргнала со нив.
