Рано наутро младите придружници се собрале кај вратата на Кришна со сè што било потребно за капење. Кришна веќе влегол во одајата за утринската служба. Пристигнале Субала и другарите, кои со шеги го придружувале додека седнувал. Јива вели дека Кришна и пријателите си биле живот еден на друг.
Следувале миење, триење со масло, капење, бришење и облекување. По утринските обреди дошле убавата облека, накитот, флејтата, рогот, пауновото перо и стапот. Некои придружници ја чувствувале таа близина и како служба, и како пријателство, и како нежност со која се грижи семејството.
Во жолта облека Кришна излегол во дворот. Јашода и Рохини слегле од чардакот, а Тој им се поклонил на двете и ги поздравил другите постари жени. Дошле Баларама, Шридама, Судама, младите свештеници и роднините. На Паурнамаси сите ѝ се поклониле, а таа ги благословила. Мадхумангала донел смеа со своите благослови и се приближил до Кришна.
Кришна и Баларама се фатиле за раце. Мајките ги придружувале со дланките на нивните грбови, а момчињата седнале на посебни седишта. Бидејќи повторно дошол денот обележан со родилната ѕвезда на Кришна, младите свештеници го попрскале со вода со света трева и изговориле мантри. Се слушале песни, инструменти и восклици. Жените положиле трева дурва на Неговата коса и, трогнати до солзи, го благословувале. Кога Јашода посегнала да му стави тилака, Рохини ѝ помогнала.
