На почетокот на поглавјето Јива се навраќа на лотосот Гокула, на домот на Нанда и на доаѓањето на двајцата млади раскажувачи. Сега дошло утрото кога требало да ги чујат. Нанда му порачал на Кришна да им даде убава храна на кравите и Самиот да касне нешто. Кришна и Баларама седнале на седишта украсени со скапоцени камења. Двете мајки го примиле јадењето од снаите и го послужиле, а браќата со своите досетки ги насмеале и нив и пријателите.
По јадењето Кришна разговарал со Баларама и со пријателите додека мајките ги гледале со солзи и насмевка. Дошла пораката од Нанда. Луѓето веќе седеле на своите места, а момчињата раскажувачи биле подготвени. Кришна ѝ се поклонил на мајка си, добил дозвола и побрзал по Баларама кон собирот. Двајцата се појавиле меѓу луѓето како месечина што се крева над вода полна со лилјани.
На исток бил широкиот влез со столбови и решетка. На подигнатите места седеле Нанда, Кришна, свештеникот и старешините, секој на своето место, а другите биле во дворот. Момчињата стоеле пред Нанда со споени дланки и со придружникот. Нанда, на своето високо седиште, повторно и повторно гледал кон синот. Кришна, до светлата перница, со насмевка ги опфаќал присутните.
Поетите си разменувале споредби. За едни темниот Кришна бил месечина, за други облак со блесок, а самата сала им личела на небо. Еден ја споредил глетката со синиот лотос, со пчелите и со Јамуна. По зборот на браќата, Шридама ги довел Јашода и жените до внатрешното место за гледање. Мадхумангала седнал со другарите, спремен за досетка. Јашода седела со своите блиски, ја впивала светлината од лицето на синот низ решетката и посакувала да ги слушне Неговите лили.
