Два или три дена и ноќи Вринда била мирна, потпирајќи се на зборовите на Паурнамаси. Потоа чула дека свадбите биле извршени. Се вратила бледа, стоејќи пред неа неподвижно од потрес. Не можела да изговори ни збор. Паурнамаси ја нарекла лотосоока и ѝ рекла да не се сомнева. Вринда со горчлива насмевка прашала како да не се сомнева. Сите велат дека своите зборови ги темелат на она што го виделе со очите.
Паурнамаси ја прашала каде се девојките сега. Вринда чула дека ги оставиле во татковите домови зашто биле премногу мали, па си заминале. Зошто повторува што се зборува наместо да ѝ верува, ја прашала Паурнамаси со наклонет прекор. На Вринда веќе ѝ олеснало, но пак не разбирала како се согласуваат двете нешта. Паурнамаси ѝ рекла дека луѓето навистина виделе нешто и дека свадбената врска сепак не била склопена. Дури и Вринда, која им служи на игрите, може да биде занесена од силата што управува со часот и со приликата за нив.
Вринда ја замолила самата да ѝ ја каже тајната. Паурнамаси се насмеала, го спуштила гласот и ѝ одговорила дека на сите во ист миг им дала еден тежок сон што изгледал како да се случува на јаве. Вринда поверувала и воздивнала. Ја прашала уште едно нешто. И така, дали е праведно девојките да останат со таков глас меѓу луѓето?
