Кога Нанда му ја пренел на Васудева својата желба да им се дадат имиња на момчињата, Васудева размислил за денот кога помалиот ќе наполни сто дена. Насамо му ја раскажал на семејниот свештеник Гарга тајната за размената на децата. Мудрецот се насмевнал и рекол дека знае и други нешта. Побарал да му кажат што треба да направи. Васудева побарал да појде во Враџа и да го направи потребниот обред за двете момчиња со потребната претпазливост. Побарал изречно воведувањето со светиот конец и венчавката да не се приредуваат таму. Гарга се согласил дека треба да се земат предвид обичаите на семејството.
Во Враџа, Нанда рано отишол во тивката штала со еден слуга. Пастирите веќе заминале во шумата, но телињата уште скокале наоколу. Нанда се помолил кај каменот што го почитувал како Лакшми-Нарајана. Потоа погледнувал кон излезот. Кога телињата ги исправиле ушите, насетил дека некој доаѓа и го здогледал Гарга. Го дочекал со споени дланки.
Нанда му рекол дека учењето на мудрецот им носи добро на другите. Побарал да ги погледне двете деца. Гарга одговорил со слика на просјак што добива токму она по кое дошол, уште пред да успее да побара. Додека двајцата насамо зборувале за Васудева, Нанда тивко му дал упатство на слугата. Тој ги довел мајките со децата и сад со мириси и цвеќе. Кога Гарга оддалеку ги видел светлото и темното момче во нивните раце, станал брзо и едвај ги задржал солзите.
