Парџанја сакал да му се посвети на служењето на Говинда. Во собирот на кој биле Васудева, Гарга и другите почитувани гости, му ставил тилака на најстариот син. Упананда ја примил должноста, па пред истото друштво го повикал средниот брат и му ја доверил Гокула. Нанда се засрамил, а присутните се изненадиле. Упананда ги замолил да погледнат како нивните очи се собираат околу лицето на брат му, како пчели околу лотос. Се слушнале радосни извици и паднале цветови.
Снигдхакантха прашал кој од тројцата средни браќа бил избран. Мадхукантха му понудил загатка за пријателство што останува цврсто низ загуба и добивка. Братот веднаш го именувал Нанда. Мадхукантха продолжил со стих за Нанда и Васудева. Нивната блискост не се намалила кога Нанда поднесувал загуба за доброто на пријателот. Присутните му дале на момчето дарови како да му ги предаваат сопствените срца.
Пред да замине со сопругата во Вриндаван, Парџанја им го кажал на синовите она што го сметал за суштина на списите. Засолниште, рекол, е преданиот на Хари, она што треба да се бара е преданоста, а радост е љубовта посветена на Него. Упананда останал во собирот како советник на Нанда. Нанда го слушал неговиот совет, го чувал поредокот на татка си и се грижел за својот народ.
