Кришна ѝ рече на Радха дека ни Лакшми не може да ги достигне Нејзините својства. Радха Го потсети дека Лакшми е Негова сопруга, а Кришна ѝ возврати дека со тоа ја опишува самата Радха. Како краварка може да биде божица на среќата, праша Таа. Тој ѝ одговори дека, ако истиот Господ им е драг и на гопиите и на Лакшми, споредбата им припаѓа и ним.
Радха рече дека Лакшми, привлечена од Него, ја оставила својата моќ и станала човечко суштество. Кришна одговори дека ја зела токму Радхината прекрасна форма. Радха потоа ги спомена кошутите што доаѓаат на повикот на Неговата флејта. Тие Му се мили, објасни, зашто нивните очи личат на Нејзините. Ни Јамуна не остана надвор од играта. Радха забележа дека реката ја дели Неговата темна боја и име, а Кришна ја сврте споредбата кон Вишакха и кон сличноста со Радха што ја сака во неа.
Пчелите спиеја на венецот на Кришна. Радха се пошегува дека и тие Му се возљубени. Кришна одговори дека Му се мили зашто Го потсетуваат на Нејзините кадрици. Потоа Радха побара да ѝ објасни како некој толку нежен како син лотос ја држел планината Говардхан седум дена. Кришна рече дека тоа Му било лесно и ја сврте сликата кон златните планини што поетот ги гледа на Нејзиниот нежен облик.
Во траги светли како месечеви зраци Радха виде месечина што не може да ја поднесе разделбата од Кришна. Тој ѝ кажа дека непрестајно мисли на Неа и дека во тие знаци се гледа она што го носи во умот. На лозата полна со пчели и мед, што Радха Му ја покажа, Кришна одговори со слика на Нејзината насмевка како цвет, а Нејзините усни како пупки што го носат.
Радха ја спореди Лалита со Парвати и ја пофали нејзината вештина во љубовниот натпревар. Кришна го пренесе натпреварот во зборовите, каде што, рече, Лалита е вистинска јунакиња. Продолжи со слика на темни пчели врз златни лотосови пупки. Радха го спореди Неговиот збор со остро сечило што ги допира срцата на девојките. Тој праша каква вина има кукавицата што по природа пее во петтиот тон, дури и ако нејзината песна разбуди копнеж.
Радха ја обвини флејтата дека ги учи девојките на спротивното од она што обичајот го бара од нив. Кришна ѝ возврати дека токму флејтата им помага да ги надминат своите слабости. Радха се сети на девојките што го следеа заветот кон Катјајани и праша како можеле да ја поднесат средбата со Него. Кришна избра цветна споредба и ѝ одговори со сликата на пчела што се приближува до пупките на јутхика.
Таа го насочи погледот кон златната чистинка и малите змии што се движеа по неа. Кришна ја пронајде истата слика во златната долина на Нејзиниот мил Говардхан и во брановите на Нејзината плетенка. Радха потоа праша зошто птиците чакора го оставаат месецот и летаат дење. Според Кришна, месечината на небото се намалува, па тие доаѓаат да се нахранат со зраците на Нејзиното лице.
