Додека Кришна и гопиите си играле во Радха-кунда, нивните нараквици почнале да се лизгаат. Кришна направил обрачи од лотосови стебла. Со љубов ги наместил покрај нивните нараквици. Така ги задржал украсите на нивните раце. Играта продолжувала меѓу лотосите. Поетот ги споредувал нивните лица со цветови, а нивните раце со нежни лотосови стебла.
Од нивните движења се кревале бранови. Брановите од играта се среќавале со оние од ветерот. Лотосите и водните птици се нишале. Во поетската слика, Радхиното лице било месечина. Од нејзиното појавување цветале и сините лотоси и лилјаните. Пчелите можеле да ја вкусат сладоста на различните цветови. Сакхиите ја набљудувале оваа чудна цветна убавина. Во тој миг Кришна се скрил меѓу сините лотоси.
Гопиите тргнале да Го бараат. Во занес помислиле дека еден син лотос е Неговото лице. Го бакнале цветот. Кога ја сфатиле грешката, засрамено се погледнале. Тогаш Читра ги забележала Радха и Кришна. Нивните лица биле едно до друго меѓу лотосите. Ги повикала пријателките да ја погледнат глетката. Пред нив, рекла, имало нешто навистина чудесно.
Читра ја опишала Радха како подвижен златен лотос. Долгата коса во сликата станала воден мов. Нејзините очи биле како две разиграни птици. Крај златниот се движел и еден син лотос. Тоа било Кришниното лице. Брановите ги приближувале и повторно ги раздвојувале. Сакхиите се радувале на поетските споредби. Кришна потоа дошол меѓу нив заедно со Радха.
Неговото лице личело на син лотос опкружен со круг од златни лотоси. Кришна и сакхиите почнале да создаваат музика со водата. Со дланките удирале по нејзината површина. Звуците понекогаш наликувале на тапани патаха, а понекогаш на дундубхи. Водата ја примала миризбата на Нивните тела. Во описот станувала уште помиризлива и посвежа.
Потоа Кришна и Неговите придружнички излегле на брегот. Служителките ги пречекале со миризливи масла и средства за нега. Водени капки паѓале од косата. Поетот ги споредил со низи од бисери. Косата и телата биле исчистени и уредени. Наместо влажната, добиле свежа сува облека. Сите заедно се упатиле кон лотосовиот храм. Таму Кришна седнал на јужната платформа.
Радха со Своите пријателки почнала да Го украсува. Неговата коса ја исушила и намирисала со чад од агару. Внимателно ја исчешлала. Потоа ја подигнала и ја врзала. Околу неа наместила венец од јасмин. Додала јати, рангана, јутика и бакула. Во украсот имало и кетаки, чампака и други цветови. Меѓу цветовите биле поставени паунови пердуви.
Крај косата биле наместени низи од гунџа и бисери. Украсената пунџа се издигала нагоре. На долниот дел била поширока, а кон врвот потесна. Мирисот ги привлекувал пчелите. И погледите на гопиите останувале привлечени кон неа. Поетот ги споредил нивните очи со пчели. Убавината на украсот ги исполнувала нивните срца. Дури и Кришна се восхитувал на неговата сенка.
Лалита направила тилака од кункума на Кришниното чело. Таа имала форма налик на месечина. Во средината имало точка од мошус, а околу неа точки од сандал. Читра го украсила Неговото тело со кункума и шара. Таа направила и прекрасни декоративни цртежи. Нивните линии биле уште еден дел од украсувањето. Во поетската слика, тие ги пленувале погледите на сакхиите.
Гопиите изработиле украси од миризливи цветови. Користеле пупки, отворени цветови и нежни ливчиња. Имало обетки, ѓердани и нараквици. Додале украси за надлактиците, половината и глуждовите. Со нив радосно ја разубавиле Кришнината облека. Служителките потоа ја украсиле и Радха. Нејзините цветни украси биле придружени со соодветна облека. Потоа на ред дошле и сакхиите.