Пладневната светлина ги огревала градините покрај Радха-кунда. Радха и Кришна биле опкружени со своите пријатели. По веселите игри, дошло време за оброк. Вринда ги повела до убаво подготвено место. Близу лотосовиот храм ги чекала засенчена платформа. Зеленилото ја правело топлината поблага. Пријателките ги распоредиле потребните садови. Сите се радувале на заедничкиот ручек.
За Кришна било подготвено седиште од цвеќиња. Субала седнал од Неговата лева страна. Мадхумангал го зазел местото од десната страна. И другите другари се сместиле во близина. Пред нив биле поставени големи бананини листови. Мали садови чекале да бидат наполнети со пијалаци. Мирисот на јадењата се ширел низ градината. Кришна со насмевка ги погледнал Своите пријатели.
Радха им се придружила на девојките што послужувале. Таа со љубов подготвила дел од јадењата. Пријателките внимателно ги носеле чиниите. Вринда се погрижила гостите да добијат сè што им треба. Имало зрело манго и освежителен кокос. Зрната од калинка блескале покрај другите плодови. На листовите биле ставени и вкусни слатки. Различните мириси го направиле оброкот празник.
Кришна ја забележал Радхината грижа во подготвената храна. Радха внимавала секој гостин да биде послужен. Пријателките ѝ помагале со ведри лица. Субала уживал во друштвото на своите другари. Мадхумангал ги разгледувал слатките пред себе. Неговите духовити зборови брзо привлекле внимание. Тој умеел да го претвори јадењето во шега. Неговите пријатели со нетрпение го слушале.
Мадхумангал почнал да ги оценува јадењата. Едно го пофалил со претерано сериозен тон. За друго пронашол смешна забелешка. Кришна и другарите се насмеале на неговите зборови. Пријателките исто така ја слушале веселата расправа. Мадхумангал продолжил со нови пофалби и шеги. Смеењето ги поврзало сите околу оброкот. Радха се израдувала на веселбата на Кришна.
Вринда носела уште јадења кога било потребно. Девојките гледале никој да не остане без храна. Кришна ги вкусувал различните плодови и слатки. Пријателите околу Него уживале во пладневниот одмор. Разговорот продолжувал меѓу залците. Мадхумангал повторно нашол причина за смеа. Градината станала уште пожива од нивните гласови. Радха и пријателките со радост ги послужувале.
Кога Кришна и другарите го завршиле својот оброк, Радха и Нејзините пријателки седнале заедно. Тие го споделиле она што останало од послужувањето. Нивната радост била поврзана со радоста на гостите. Секоја се сеќавала на веселите зборови од ручекот. Друштвото било исполнето со благодарност. Плодовите и слатките преминувале од рака во рака. Така и самите пријателки уживале во заедничкиот оброк.
Помошничките продолжиле да се грижат за местото. Туласи и Рупа биле меѓу оние што помагале. Вринда ги надгледувала подготовките и послужувањето. Потоа и тие имале можност да јадат. Нивната служба не била заборавена. Сите што учествувале го нашле своето место во празникот. Грижата за другите се враќала како заедничка радост. Мирот полека ја исполнил градината.
По оброкот дошло време за одмор. Пријателите можеле да седнат во сенката на дрвјата. Мирисот на цвеќињата останал во воздухот. Радха и Кришна биле опкружени со блиски пријатели. Веселите зборови на Мадхумангал сè уште се паметеле. Листовите на дрвјата тивко се движеле над нив. Убавината на езерото го придружувала пладнето. Оброкот станал дел од нивната заедничка игра.
Оваа случка е прераскажување според петнаесеттата глава. Во неа храната е дар подготвен со внимание. Радхината грижа се гледа во послужените јадења. Кришна ја споделува радоста со Своите пријатели. Мадхумангал носи смеа со своите досетки. Вринда и помошничките се грижат за сите. На брегот на Радха-кунда секој има место во гозбата. Приказната нè потсетува на радоста на грижата и споделувањето.